kavir ms

نشانی جدید

2005-01-11T10:03:00.000+03:30

نشانی جديد:
http://kavirms.special.ir

دو تا مطلب به فاصله چهار روز توی روزنامه ایران راجع نبردن یا بردن ام اسی ها زیر پوشش بیماریهای خاص درج شده بود که توی این دو مطلب از قول دو نماینده مخالف و موافق صحبت شده بود گاهی فکر میکنند ام اس جراحی زیبایی پلاستیکه و تقریبا غیر ضروری شایدم اینطوریه و من خبر ندارم به خصوص که وقتی خوب فکر میکنم در زیبایی روحی من که بی تاثیر نبوده حالا جسمیشو که مهم نیست لنگ زدن و چپ و چول نگریستن و مثل آونگ راه رفتن و با دست وبال زخمی ظاهر شدن و یا روی ویلچر بودن که عین زیباییه و تازه زیبایی که هر هنرپیشه ای نمیتونه این نقشو بازی کنه
راستی وبلاگ منم به جمع ویژه ها پیوست از حالا اینجا بهم سر بزنید لطفا کادو یادتون نره حالا میتونید راحت کامنت بذارین و واسم زبونتو را در بیارین

به افق نگریست
دلش گرم شد که هنوز زندگی جریان دارد
باران که میبارید هر قطره برایش رستنی سبز را نوید میداد
و کویر و سوزندگیش و راه بی نهایتش به فرداهایی میماند
که عطش سوختن و ساختن و بزرگ شدن در عمق نگاهش داشت
نسیم

فعلا بخندید

2005-01-10T08:37:00.000+03:30

شرلوك هولمز كارآگاه معروف و معاونش واتسون رفته بودند
> صحرانوردي و شب هم چادري زدند و زير آن خوابيدند. نيمه
> هاي شب هلمز بيدار شد و آسمان را نگريست. بعد واتسون
> را بيدار كرد و گفت: نگاهي به آن بالا بينداز و به من
> بگو چه ميبيني؟
> واتسون گفت: ميليونها ستاره ميبينم . هلمز گفت: چه
> نتيجه ميگيري؟ واتسون گفت: از لحاظ روحاني نتيجه
> ميگيرم كه خداوند بزرگ است و ما چقدر در اين دنيا
> حقيريم. از لحاظ ستاره شناسي نتيجه ميگيريم كه زهره در
> برج مشتري است، پس بايد اوايل تابستان باشد. از لحاظ
> فيزيكي، نتيجه ميگيريم كه مريخ در محاذات قطب است، پس
> ساعت بايد حدود سه نيمه شب باشد.
> شرلوك هولمز قدري فكر كرد و گفت: نتيجه اول و مهمي كه
> بايد بگيري اينست كه : چادر ما را دزديده و برده اند
> ... !

حافظ در صف اتوبوس

2005-01-09T08:01:00.000+03:30

حافظ در صف اتوبوس

نيمه شبِ پريشب گشتم دچار كابوس

ديدم به خواب حافظ توى صف اتوبوس

گفتم : سلام حافظ گفتا عليك جانم

گفتم كجا روى تو گفتا خودم ندانم

گفتم بگير فالى گفتا نمانده حالى

گفتم : چگونه اى ؟ گفت در بند بى خيالى

گفتم كه تازه تازه شعروغزل چه داري؟

گفتا كه مى سرايم شعر سپيد بارى

گفتم زدولت عشق،گفتا كه كودتا شد

گفتم رقيب گفتا ، او نيز كله پا شد

گفتم كجاست ليلي؟مشغول دلربايي؟

گفتا شده ستاره در فيلم سينمايى

گفتم،بگو ز خالش ، آن خال آتش افروز

گفتا عمل نموده ، ديروز يا پريروز

گفتم بگو ز مويش،گفتا كه مِش نموده

گفتم بگو ز يارش ، گفتا ولش نموده

گفتم چرا،چگونه؟عاقل شدست مجنون

گفتا شديد گشته معتاد گرد و افيون

گفتم كجاست جمشيد؟جام جهان نمايش

گفتا : خريد قسطى تلوزيون به جايش

گفتم: بگو ز ساقى حالا شده چه كاره؟

گفتا : شدست منشى در دفتر اداره

گفتم بگو ز اهد آن رهنماى منزل

گفتا كه دست خود را بر دار از سر دل

گفتم ز ساربان گو با كاروان غم ها

گفتا آژانس دارد با تور دور دنيا

گفتم بگو ز محمل يا از كجاوه يا دى

گفتا پژو ، دوو ، بنز يا گلف نوك مدادى

گفتم كه قاصدك كوآن باد صبح شرقى

گفتا كه جاى خود را داده به فاكس برقى

گفتم بيا ز هد هد جوييم راه چاره

گفتابه جاى هد هد،ديش است وماهواره

گفتم سلام ما را باد صبا كجا برد ؟

گفتا به پست داده آورد يا نياورد‌؟

گفتم بگو ز مشكِ آهوى دشت زنگى

گفتا كه ادكلن شد در شيشه هاى رنگى

گفتم سراغ دارى ميخانه اى حسابى

گفت آنچه بود از دم ، گشته چلوكبابى

گفتم : بيا دوتايى لب تر كنيم پنهان

گفتا نمى هراسى از چوب پاسبانان

گفتم بلند بوده موى تو آن زمان ها

گفتا به حبس بودم از ته زدند آن ها

گفتم شما و زندان حافظ ما رو گرفتي؟

گفتا نديده بودم هالو به اين خرفتى !!!

نسیم

--------------------------------------------------------------------------------

به یاد بزرگان

2005-01-06T17:53:00.000+03:30

کسی که اینجا غنوده است
هزار سال در تولد خویش تاخیر داشت
او معاصر خویش نبود
و کاسه سفالین فکرش گنجایش خرد دورانش را نداشت
و جسم بیمارش توان پیمودن
دریغا که با اشک شوق آمدی
و در منجلاب سفاهت رفتی
نسیم

معلول

2005-01-05T10:16:00.000+03:30

دو روز پیش روزنامه ایران مقاله ای در مورد تغییر نام معلول به کلمه توان جو و توان یاب و توان خواه نوشته بود و نویسنده مقاله به زیبایی از کلمه معلول جانبداری کرده بود که خلاصه مطلب ایشون اینه که معلول یعنی برخواسته از علت و فردی معلول خوانده میشه که به علت ژنتیک یا حادثه و بیماری به نوعی از نظر جسمی با سالما تفاوت پیدا میکنه درست مثل فردی که دچار ویروس سرماخوردگی شده و حالا سرماخورده با همین فرد قبل از سرماخوردگی
امروز هم که پست سانی را خواندم و او از بی فرهنگی بعضی آدما در برخورد با بیمارا خصوصا بیمارایی که نشون میده که بیمارن مثل من که رو ویلچرم با خوندن اون مطب و این پست تصمیم گرفتم پست امروزمو به این موضوع اختصاص بدم
من سه سالی است که روی ویلچرم و سیزده سالی گرفتار ام اس تمام جوانیم در ام اس گذشته و لنگیدن پا و ناتوانی در تایپ با کامپوتر و نوشتن و حتی بریدن یه پرتقال ساده بارها و بارها بخاطر ام اس در شلوغترین جاها زمین خوردم و بارها کف دستشویی و حمام و ... ولو شدم بارها تو دانشگاه متلک شنیدم خالی از لطف نیست که همین حالا دو تاشونو براتون بگم
یه که داشتم که بطرف دانشکده لنگان لنگان با کوله ای پر از کتاب آرام گام برمیداشتم و چون فاصله درب دانشگاه تا دانشکده ما زیاد بود و تقریبا شیب دار از دم در با یکی از اساتید همراه شدم بعد از سلام و احوالپرسی راه افتادیم اما جداگانه من میدونستم اگه تند برم تعادلم بهم می خوره و کله پا میشم پس از حدود نیم ساعت که به کلاس رسیدم استاده بهم گفت خانم فلانی بین راه چند تا ایستگاه نشستی و قهقهه دانشجویان اینجا را خودتون شکلک خنده بذارید چون تو بلاگر نداره!!!!!!!!!
ماجرای دوم : سال دوم دانشگاه که هر شش ماه کورتون وریدی می گرفتم و بینش هم از ضعیفا بهره میبردم اولین بار با زمین خوردن دستم شکست
دفعه بعدی در اثر سرگیجه سرم و دفعه آخر که روی برف سر خوردم پایم حالا تو دانشگاه این محیط فرهنگی تخته کلاسایی که من اونجا کلاس داشتم پر بود از کاریکاتور دختر گچی دانشکده
اینقدر از این ماجراها زیاد دارم که نگو و نپرس
اما از مزایای معلول بودن :
اول توی حرم امام رضا خیل عظیم زائرین
خدا شفات بده
خدا به جونیت رحم کنه
اجازه بدین این خانم رد بشه ناراحته صلوات بفرستید
توی فرودگاه جده در هنگام ورود و خروج اول این خانم که رو ویلچره و خلاصی از صف طولانی
تو اتوبوس خانم شما بفرمایید
تو موزه بدون بلیط تازه مامور موزه جاهایی که ویژه خواص هم هست بهم نشون میده
اما گذشته از این جدی و شوخی های درهم کاش اسم مارو عوض نمی کردند و فقط خیابونا پیاده روها و رمپ و آسانسور ساختما را درست میکردن با اسمش خودمون با هم کنار میومدیم

به انتظارت نشسته ام که از کوچه تنهاییم بگذری
در انتهای کوچه سراغ پلاک سیزده و منزل بیکسان را بگیری
و من درب سبز دلم را برویت بگشایم
نسیم

ستاره

2005-01-04T22:03:00.000+03:30

از انجمن ام اس بهم زنگ زدند وگفتن : امروز خانمی مثل ماه قبل برای ریلکسیشن میاد در یکی از پستهای قبلی کمی راجع به گفته های ماه قبل ایشون و طبایع انسان براتون نوشته بودم این ماه راجع به چاکراها و رنگ اونا و محل تاثیر اونا و بهم خوردن تعادلشون توضیح داد و کتاب ارتعاشات شفابخش را که توش همین مطالب را نوشته بود معرفی کرد برام جالب بود که رنگ چاکراها برنگ رنگهای رنگین کمان بود من گرچه از دیدن آدمهای مختلف و آموزشهای متفاوت استقبال می کنم اما به سه علت از حضور توی جمع ام اسی ها زیاد خوشحال نیستم
اولین علتش اینه که ممکنه ام اسی ها جوان با دیدن یه ام اسی کهنه کار و اینکه روی ویلچره روحیشون را ببازند و فکر کنند عاقبت اونا هم همینه دلیل دیگه اش اینه که اونجا هم مثل خیلی جاهای دیگه باید نقش رهبر گروه را بازی کنم و از خودم قدرت مقاومت و شادی نشون دهم و تا حدی بازی کنم البته ناگفته نمونه که حقیقتا از جمع پنجاه شصت نفری امروز که خدا را شکر همشون راه میرفتن من از همشون شادتر بودم لطفا اینجا را یه شکلک خندون تصور کنید دلیل سومم هم اینه که از شنیدن درد ورنج آدما دلم میگیره در حالیکه مجبورم نقش سنگ صبور را بازی کنم امروز وقتی از بیماران از داروهایی که مصرف میکنه و اینکه این خوبه یا اون یکی چی و من مثل یه متخصص خبره براش توضیح میدادم سرانجام گفتم بهتره با پزشکتون هم مشورت کنید که خانمه زل زد تو چشامو وگفت خانم من بیشتر از یه پزشک یه سنگ صبور میخوام.

شب به آسمان خیره می شوم و
آرزو می کنم که جای یک ستاره بودم
در دورترین نقطه آسمان
به دست نیافته ترین ستاره چشم می دوزم
وخودم را جای اون می پندارم
تنها ونورانی و برآورنده آرزوی تمامی انسانهای دردمند
نسیم

اقسام تنهایی

2005-01-03T21:41:00.000+03:30

امروز پاهایم مثل دوتا چوب خشک بودند آنچنان می سوزند انگار که در یه کوره آتیش گذاشتنشون گزگز و درد هم که اوضاع را قوز بالا قوز کرده گفتم براتون بگم یا نه هی دل دل کردم شاید کسانیکه تا حالا ندیدمشون را بیازارم اما بعد گفتم اما اگه نگم چه تفاوتی با قبل میکنه که هیچ کس درد مرا نفهمید حالا که گفتم راحت شدم امیدوارم شما جنبه مثبتشو ببینید اونجایی که با همین حال رفتم سر کار البته فکر کنم رفتن را باید از فرهنگ لغت زندگی من حذف کنند و بجاش فعل متعدی بردن را جانشین کنند.
امروز عصر یاد خاطرات سفر سال پیشم با سینا افتادم فقط خنده بود و دریا و سکوت و مهربانی .گاهی فکر میکنم وقتی شانس را تقسیم میکردند من یا خواب بودم یا همون موقع هم ام اس داشتم و نمیتونستم راه برم و ظرفمو بگیرم تا توش شانس بریزند آخه چرا یه عشق معصومانه و بی نگاه مادی بی نگاه سلامت یا بیماری بی نگاه فقیر و غنی و فقط پر از دوستی نباید شکل بگیره و تبدیل به یه دوستی همیشگی بشه چرا؟
امشب در حالیکه برقا رفته بودن و من در تاریکی به شعله بخاری خیره شده بودم به فکرم رسید تنهایی هم انواعی دارد یجورش اینه که طرف تنهاست یعنی قومی و خویشی و دوستی و رفیقی ندارد نوع دومش اینا رو داره اما بازم تنهاست یعنی در میان جمع تنها ست نوع دیگرش در میان یه دسته تنهاست مثلا دوستان اما در میان دسته ای دیگه نه شما تو کدوم دسته اید ؟
نسیم

پایان راه

2005-01-02T19:08:00.000+03:30

امروز تو شرکت روز عجیبی بود یه اوضاع به تمام معنا قاراش میش چهار تا نامه نوشتم که منشی دفتر رییس همشون را گم کرد رییس با یکی از آقایون درست حسابی دعواش شد به مستخدم گفتم چایی بیاره رفت وسینی خالی رو آورد خلاصه امروز همه قاط زده بودن
ظهر داشتم با آژانس برمیگشتم خونه که به راننده گفتم نگه داره تا یه خورده میوه بخرم البته منظورم اینه اون بخره وقتی آقای راننده تو مغازه بود منم مثل همیشه سرگرم دیدن رفتار آدما پیرمردی که بسیار ژولیده بود داشت از توی جوب خیابون ته مانده میوه هارو جمع میکرد چقدر دلم گرفت وقتی اختلاف طبقاتی را با چشم میدیدم انگار سهم آدما نه توی خوشی مساویست نه ناخوشی البته اینو میدانم که از ماست که بر ماست وقتی که یه عده همه چیزو واسه خودشون میخوان سهمی واسه ضعیفترها نمی مونه

با دستهای چروکیده و چشمان خسته به انتهای جاده می نگریست
عصایی در دست داشت که وزن نحیفش را تحمل میکرد
اما از خستگی او عصا هم خسته شده بود
دستمال چرکینش را از جیب درآورد وبر صورت کشید
پاک کردن سردی یک راه بی پایان
کوله بارش یک زندگی بود پر از محنت و رنج
چقدر سنگین بود کوله اش اما
او به سنگینی اش عادت کرده بود شاید اگر کوله ای سبکتر تعارفش می کردند
قادر به حملش نبود
پاهایش را به زور بر پوست زخمی جاده می کشید
اما میرفت همچنان میرفت
پایان راه کجاست ؟
نسیم

تنها پاکی ماندنی است

2004-12-31T21:07:00.000+03:30

سلام دوستان چند روزی به دلیل مشغله زیاد نه نوشتم و نه وبلاگهای قشنگ دوستان را خواندم فقط هول هولکی میلمو گاهی چک میکردم اما بی جواب امروز جمعه که من غالبا نمی نویسم تصمیم به نوشتن گرفتم آخه دلم برا همتون خصوصاپیامهاتون تنگ شده است این وبلاگ عجب اعتیاد میاره خصوصا برای من که معمولا درد دل شخصی نمی کنم و به علت تنبلی خیلی حرف نمی زنم اما نه همیشه مثلا زمان دانشجویی از پرحرفترین دانشجوها در زمینه بحث با اساتید البته بحثهای علمی بودم در شرکت هم تو بخش کاری پرحرفم ولی در مسایل خانوادگی و بیماری اهل حرف نیستم شاید عادتم به وبلاگ هم همین ناگفته باشداین چند روزه خبرهای زلزله جنوب شرق آسیا بسیار تکاندهنده بود که جای هیچ صحبتی نمی ماند چقدر سخت است بی خانمانی و گرسنگی و بیماری واز دست دادن عزیزان و...
پنج شنبه شب تلویزیون فیلمی پخش کرد به اسم مسیر سبز که گویا هفته گذشته هم بخش شده بود وبه درخواست مکرر دوباره پخش می شد اما برای من تازه بود در سراسر این فیلم عشق بر خلافکاری و گناه و حسد وسایر صفاتی که انسان ها از آن بدشان میاید اما ممکن است به آن دست زنند برتری داشت یکی از شخصیتهای فیلم سیاه پوستی بود که به جرم کشتن و تجاوز به دو دختر بچه محکوم به نشستن بر صندلی الکتریکی شده بود رفتار عرفانی این مرد و سادگی و بی توقعیش دیدگاه زندانبانها را نسبت به خودش عوض کرده بود و با مشخص شدن بی گناهی او پیش نگهبان بااعمال ماوراالطبیعه که توسط این مرد انجام میشد سر نگهبان را واداشت که پیشنهاد فرار به او دهد اما مرد سیاه رد کرد و گفت : خسته ام خیلی خسته ام رییس داغونم و در هنگامی که اعدام می شد وقتی پرسیدند: حرفی برای گفتن نداری با نگاهی آرام گفت : (به خاطر چیزی که هستم متاسفم .)

به جرم ناکرده ام مجازات میکنند
به حسد و کین و دروغ افتخار میکنند
و پاکی قربانی مشتی مرده پرست خواهد شد
اما می دانم که با دفن هر پاکی درخت میروید
و با کشتن هر عقیده شعور زنده خواهد شد
نسیم

باران

2004-12-26T20:48:00.000+03:30

امروز از یک دوست عزیز پرسیدم چطور میشه شاد زیست ؟ و از زندگی لذت برد گفت قبول کردن همه چیزهایی که در اختیار ما نیست و تلاش برای رسیدن به آنچه در قدرت ماست وقتی از بیماری پرسیدم و پیدا شدن داروی ان و شفا ………. گفت : گاهی شفا درمان بیماری نیست بلکه قبول معقولانه آن است .
عجب سخت است حمام رفتن اینقدر اینکار برایم سخت شده که گاهی از لذت آب بی بهره میمانم .
امروز اینجا حسابی بارون امد و من درختها را دیدم که پر از پاکی شدند.
از این در هم گویی عذر می خواهم.
نسیم

خاطرات بم

2004-12-25T21:01:00.000+03:30

امروز سالگرد وقوع زلزله بم بود ساعت نزذیک شش صبح جمعه بود من کرمان بودم با خانمی که پرستارم بود خواب بودیم آخه جمعه خواب بیشتر میچسبید ناگهان با تکان وحشتناک زمین از جا پریدم گفتم لیلا خانوم برو بیرون اون گفت شما گفتم تو برو ( توجه کنید یه آدم ویلچری نبایدجلو زندگی دیگران را بگیره ) وقتی او رفت من داشتم فقط می گفتم ا.. لا اله الا هو الحی القیوم ... ناگهان زمین از حرکت ایستاد بعد از چند دقیقه همسایه کناری که صدای خودشو و بچه هاش از تو حیاط میومد داد زد همسایه خوبی و گفتم بله فقط گفتم خدا رحم کنه بر بیچاره هایی که توی این سرما بی خانمان شدند ناگهان برادرم زنگ زد و گفت خوبی گفتم اره گفت ما خیلی ترسیدیم طبقه دوم صداش وحشتناک بود گفتم خبر نداری کجا مرکزش بوده گفت نه رادیو چیزی نگفته بعد یکی از دوستام از آلمان زنگ زد گفت رادیو آلمان گفته بم با قدرت 6.8 گفتم بم باورم نشد آخه اونجا هیچوقت خبری از زلزله توی تاریخ نداشته برقها قطع شده بود ساعت هشت بود که اکیپها راه افتادند طرف از برادرم که رفت اونجا شنیدم که ترافیک مسیر بسیار سنگین بوده البته شانس با اونایی بوده که در اولین ساعتهای صبح به بم رفته و آشناهاشون را با کمک بیرون کشیدن یکی می گفت خانواده ام بم بودن ومن برای کاری کرمان آمده بودم بلافاصله که فهمیدم مرکزش بم بوده بیست کارگر گرفتم و راهی شدم تونستم چند تا از اعضا خانواده ام را زنده بیرون آورم برادرم که آنجا بود میگفت شهر فقط تلی از خاک بود هر کسی سعی میکرد جایی را که فکر میکرد خانه اش بوده با بیل و دست و... بکند عکسهایی که گرفته بود دلم ا لرزاند و به حقارت بشر بیشتر پی بردم هر چند که تکان دهنده بود اما عبرت آموز هم .اما بقول حسن آقا اکنون که یکسال گذشته اگه برای بعضی بمی ها خونه نشده اما برای بعضی ها نون شده اما چه سخت است که ببینی بشری خانه اش بر جنازه برادرش ساخته بقول دکتر شریعتی حسین برای بعضی ها عشق بود و حرکت و خون و برای بعضی ها نان
پیوست 1 : تولد امام رضا کسیکه مشتاقان بسیاری دارد و هر وقت کسی دلش می گیرد پیش او می رود.میلاد حضرت مسیح هم بر مسیحیان گرامی مبارک باد
نسیم

شکاف عمیق

2004-12-23T10:48:00.000+03:30

نمیدانم چرا اما فاصله من و والدینم داره روزبروز زیادتر میشه خصوصا با مادرم شاید بگید من آدم بدی هستم شاید واقعا باشم اما من دیگه درد دلی براشون ندارم دیگه نمی تونم بهش اتکا کنم همیشه در موقع گرفتاری من بودم اما در موقع خوشی من بیمارم جدی دارم فکر می کنم همون تفاوتی که مادربزرگم بین مادر و خاله ام می ذاشت بین من و خواهرم از دید مامان داره پیدا میشه چاله دوری من و مامان داره بزرگتر میشه و عمیقتر گاهی فکر میکنم برم پیش یه روانپزشک اما کسی نیست راستی توی این پست گفتم از کسانیکه ویلچری هستم بپرسم چطوری میتونم وابستگی هامو کمتر کنم؟ اگه میشه راهنماییم کنید

رها وازاد و بی دلبستگی
مهیای سفر
فقط یک دست لباس که تنم را می پوشاند
بی کوله بار
بی کتاب بی شمع بی ایینه
اینها هم دلبستگی است
به دلبستگی ها پشت کردم
و رفتم در راهی بی انتها
نسیم

خاطرت گذشته

2004-12-22T22:22:00.000+03:30

ماجرای بستری شدن ویولت در بیمارستان من را یاد خاطرات بستری شدنم در بیمارستان انذاخت متجاوز از پنج بار در بیمارستان بستری شدم و بیش از هفت بار پالس کورنون را در خانه گرفتم حالا بینش تزریقهای مکرر ده تایی تتراکوزکتاید که بماند یکبار هم بجای پنج روز دو هفنه بیمارستان بدوم شاید بگید چرا؟آخه اون بار به توصیه دکتر پنیسیلین درمانی را شروع کردم البته قبلش یک پالس کورتون هم گرفتم هر چهار ساعت یکبار پنیسیلین ال جی را در سرم ریخته و در رگ وارد میشد نمیدانید چه دردی داشت حالا التهاب کورتون که بسیار گرمه به کنار گرگرفتگی و ضعف و بیحالی هم اضافه شده بود دور کمرم انگار کمربندی بسته شده بود که نمی گذاشت نفس بکشم پاهایم در اثر تزریق کورتون انگار اسفنجی شده بودند و با هر گامی که بر میداشتم روی ابرها قدم میزدم نفسهای کوتاه و مقطع و تند وتند و صورتی که از گرمی داروها سرخ شده بود و جوشهای قرمز روی بدنم و دستهایی که در اثر پیدا نشدن رگ هزار جاش را سوراخ کرده بودند و خلاصه تنهایی بارها پرستارها گفتند تو کسی نداری گفتم چرا اما خودم گفتم که نیان اما چقدر دلم تنگ یه ملاقات بود انگار یه پرنده توی قفس که در جستجوی آزادی بی تابه و منتظر اون دست ناجی است منم انتظار یه دیدار کوچولو را داشتم اما دریغ با خیلی ها تو بیمارستان آشنا شدم که هنوز هم دوستم هستند اما آنجا قوم وخویش ندیدم میدانید چرا ؟ اگه یادتون باشه گفتم قوم و خویشای ما بدلیل مشکل بابا و مامان خیلی طرف ما نمی آمدند پدرم نمی خواست مامان شب پیش من باشه مادرم هم خودش اصراری نداشت وجود من در حالت بیماری بدردشون نمی خورد داستانش مفصله در پستهای آینده براتون مینویسم راستی دوستانی که برام کامنت گذاشتید خیلی خوشحالم کردید انگار این دوستای ندیده و مجازی بیشتر بدل می نشینند منتظر دیدگاهتون هستم

چقدر دلم برای دو قدم بسوی عشق تنگ شده
چقدر دلم بهانه یک جرعه آرامش را می گیرد
چقدر نگران گلهای باغچه ام
اما می دانم که دستی آنها را سبز نگه خواهد داشت
نسیم

سفر تهران

2004-12-21T01:07:00.000+03:30

واژه های شعر من دلتنگ یک نقش دل است
آبشار شعر من بیتاب یک قطره مل است
چقدر از دروغ بیزارم از نقشهای رنگی که با یک کاسه آب شسته خواهد شد بدم می اید ازگیاه هرزه ای که از بذر ریا و تزویر رسته است و چقدر دلتنگ نگاه یک عاشقم در دوری معشوق التهاب یک تشنه در جستجوی آب و بیتابی یک بیمار در انتظار شفا
پاهایم ذوق ذوق می کنند و چشمم کمی تار شده قلم از دستم بی اختیار میافتد.ظلمهای بسیاری در اطرافم موج می زند درد انسانهای دردمند دلم را بدرد می آورد نگران برادرم هستم چون او با فکر ام اسی شدن روزگار می گذراند و من توکلم را انگار گم کرده ام اما ته دلم عشقی زیبا آشیانه دارد که هر وقت بیادش می افتم گل از گلم می شکفد و نسیم خوش صبح را بر پوستم حس میکنم
دیروز قصد داشتم برم تهران اما نیروهای مرئی و نامرئی و اهورایی و اهریمنی دست در دست هم بسیج شده و نگذاشتند من بروم رضا آقا داداش خانه مانده ام( البته جز من) که امتحانات ترمش شروع شده و نمیتونست بیاد دوستای دوره دانشگاه تو تهرون هم که غالبا کاردارند و ازدواج کردند و نمی تونن مراقب یه آدم ویلچری کم توان باشند چند دوست دیگه گفتند ما کمردرد و دیسک داریم و نمیتوانیم کمکت کنیم خلاصه کار بدانجا رسید که اشک نسیم دراومد سفر کنسل شد و به حقیقت ضرب المثل کس نخارد پشت من جز ناخن انگشت من پی بردم
البته اینم بگم که من دوستا وهمراهان صدیق و پاک و مهربانی دارم اما ناراحتی بیشتر از خودم بود که چرا دختر شیطونی که همیشه با پنج برادرش روی پشت بوم بود و همه پسر میشناختنش و حتی یه بار تو امتحان تیز هوشان پنجم دبستان بدلیل پوشیدن بلوز شلوار و موهای پسرانه نمیخواستن بذارن امتحان بده حالا کاسه گدایی همراه پیدا کردن برای کمک را دستش گرفته البته چشمش کور میخواستی بفکر خودت باشی غصه اغیار را نخوری و حالا هم که ام اس گرفتی لااقل کمی آدم بشی و خودتو ول نکنی به امان خدا تا ویلچری بشی و حالا یه صفحه پردرد بخاطرش قلمی نه ببخید کلیدی کنی
نسیم

ام اس و غصه

2004-12-20T23:42:00.001+03:30

امروز اخبار علمی تلویزیون از یافتن ژنی بنام اولیگ یک که در ساخت میلین که همان غلاف چربی روی سلولهای عصبی است و در بیماری ام اس تخریب میشه خبر داد این جای امیدواری است برای ساختن دارویی که این ژن را به ساخت میلین وادارد البته باید بدانید که فعلا همه اینها تحقیقات است و با امید به آینده منتظر داروی قطعی شد اما این انتظار نباید ما را از حال و زیبا ساختن دنیای فعلیمان جدا سازد
و اما بعد تا حالا اندر احوالات کسانیکه به ام اس مبتلایند دقت داشته اید تقریبا همه شون غصه خورای قهاری هستن غصه پدر و مادرو خواهر و برادر و دوست و همسایه و فامیل و این و آن و... حتی گاهی برا خودشون هم غصه الکی میخورن نه غصه کار ساز که لا اقل نفعی داشته باشه غصه هایی که خواسته یا نا خواسته سیستم ایمنی بدن را طوری به گل گیجه انداخت که نفهمید ویروسه یا میکروبه یا میلین اما علی رغم مثل معروف خود کرده را تدبیر نیست باید گفت جلو ضرر را هر جا بگیری منفعته .ام اسی های عزیز بیاییم در این بلندترین شب سال بهم قول بدیم که اگه از درد مینویسیم حالا چه جسمی و چه روحی اما دلمون درد نگیره و آزاد ورها مثل عقابی تیز پرواز روحمونو به بالاترین قله کهکشانها برسانیم .جایی که حتی ستاره ها هم نیامدند
به صرف حادثه ای شوم
دل از دست نخواهم داد
از هجوم حادثه هراس دارم
اما میایستم و میمانم
چون تک درخت تنها در کویر
نسیم

وقتی تو بیایی

2004-12-19T22:13:00.000+03:30

سنگ چو بر درش زدم صد در بسته باز شد بیخبران خبر خبر میکده باز باز شد

قبلا براتون گفته بودم که من طبقه دوم ساختمانی کار میکنم که آسانسور هم نداره و چون
ویلچری هستم دوستان کارگر ساختمان زحمت میکشند و ویلچر را بالا میبرند چندی پیش روسای شرکت تصمیم گرفتند بخاطر رفاه ارباب رجوع و طرح مکرم تکریم ارباب رجوع خصوصابرای تکریم افراد جانباز و معلول ساختمان را مجهز به آسانسور کنند که البته اینو بگم که اونا اینکار را مثل بقیه کارا بخاطر خوشامد سالمهای از ما بهتران تصویب کردند نه رفاه معلولین از مرحله دور نشم هر روز که یکی از زعمای قوم منو میبینه میگه : نسیم عزیزم من اینکارو فقط و فقط بخاطر تو انجام دادیم آخه خودت میدونی چقدر دوسست داریم روز بعدی عظمی دیگری نمی دونی چقدر تو برامون اهمیت داری من( داخل پرانتز من یعنی همون رییس) اینقدر تورو دوست دارم که نگو حیف ازاین جوون به این فعالی !!!و روز دیگر نفر دیگر نمیدونم کدومه این دوستداران نسیم واقعا قراره سفارش آسانسوربدن هر کی هست دستش درد نکنه فقط تکلیف من معلوم کنن که از کی باید تشکر کنم برای آش نخورده و دهن سوخته
پیوست 1 : روزی که بیایی روسری آبی گلدارم را که مامان از مشهد برام سوغات آورده میپوشم و اون دامن بلند مهمانیم را تنم میکنم ودور از چشم بابا و مامان و از همه بدتر خواهر کوچولوی فضولم کمی از سرخاب مامان را به گونه هایم میمالم البته میدونم وقتی تو بیایی گونه هام از شرم اونقدر گلی میشن که دیگه نیازی به سرخاب ندارم وقتی تو بیایی خودم برات ازشربتای بید مشک مامان که فقط ماله مهمونای سفارشی است درست میکنم و با عسل اونارو شیرین میکنم وقتی بیایی به داداش علی میگم آتیشگردون را پر آتش کنه و اونقدر بچرخونه تا سرخیش از گلهای بلوز زری خانم هم سرخ تر بشه و خودم حبه های زغال را تو منقل می ذارم و روش اونقدر اسپند میریزم تا دودش سر به آسمون بکشه وقتی تو بیایی میدانم که دیگه پسر شیطون همسایه موهایم را نمیکشد دیگه مادر از درد کمر نمی نالد چون تو با کلام گرمت آرومش میکنی و یه نوبت دکتر براش میگیری و پیش دکتر میبریش وقتی تو بیایی دل من دیگه از ظلم رییس بابام نمی گیره وقتی تو بیایی حتی مریم کوچولو بیتابی نمی کند و زود شیرش را می خورد وقتی تو بیایی گلهای باغچه خواهند خندید و درخت سیب سرخ میدهد وقتی تو بیایی زنبیل اکرم خانم وسط کوچه نمیماند و در انتظار عابری نمی ماند که آنرا حمل کند وقتی تو بیایی دیگر کسی آشغالهاشو توی جوی آب جلو خونه نمی ریزه وقتی تو بیایی خورشید گرمتر می شود و نور ماه پرفروغ تر وقتی تو بیایی دیگه دلم من نمی گیره وقتی تو بیایی
نسیم

فریاد بیصدا

2004-12-18T10:22:00.000+03:30

دیروز روز بسیار بدی بود بارها اشکهایم سرازیر شد همش هم تقصیر ام اسه اگه این مهمان ناخوانده نبود میزدم به کوه و کمر و تنها و رها بر بلندی کوه به نظاره مینشستم دیگه قرار نبود کسی باشه واسه بردنم سوار ماشین کردنم کسی باشه که در حضورش اشکامو تو حدقه خفه کنم و فریادمو تو گلو ای همه انسانهایی که از غربت گله مندید تنهایی در میان جمع خودی دردناکتره ای ادما بدونید فریاد بی صدا سختره بدونید با رودربایستی نگفتن بدتره اخه

آرامش

2004-12-16T10:26:00.000+03:30

توی کتابی خوندم که یه مرد دانا را بعنوان داور یه مسابقه نقاشی انتخاب کرده بودن و موضوع مسابقه آرامش بود یعنی تابلویی که بهتر مفهوم آرامش را القا کند برنده اس داور در پایان دو تابلو را گزینش نهایی کرد اولی رودخانه ای صاف و آبی با آسمانی شفاف که چند تکه ابر سفید توش خودنمایی میکردند و کوههایی صبور و با خطوط نرم هر کس این نقاشی را میدید به چشم راحتی خاطر براش تداعی میشد تابلو دوم رودخانه ای خروشان و بیتاب و کوههایی با شیب تند و سرکش و آسمانی سیاه و گرفته فکر میکنید مرددانا و نقاش زبردست کودومو انتخاب کرد دومی را وقتی علت را ازش پرسیدن گفت دقت کنید تو تابلو دومی بغل کوه گیاهی سرزده و کنارش پرنده ای لونه کرده و روی تخماش خوابیده علت انتخاب من این بود که آرامش را تو دل اون پرنده دیدم که در سختترین شرایط به رسیدن به هدفش دل خوش کرده این داستان یه خورده تکونم داد و تحمل قوز ام اس تحمل راه رفتن دیگران تحمل نشستن و منتظر بودن تحمل نوچ ونوچ آدما که اگه دورن میگن طفلک جوون بیچاره و اگه نزدیک تحملم میکنند تابلوی نقاشی پرتلاطم ما با صبوری برنده میشه با فریادهای در گلو مانده
بعضی وقتا فکر میکنم مگه دیگران بدون بیماری چکار میکنن که ما نمیکنیم نه ما که همه بیماران مثلا بیماری را در نظر بگیرید که روی تخت بیمارستان خوابیده در بالاترین و حادترین حالت ببخشید ظرف زیر پاش میذارن غذاشو با سرم یا با قاشق دهنش میذارن و... خب یه آدم سالم چکار میکنه خوب همین کارا حداکثر سینما میره اونم میتونه سیدی و دی وی دی و... ببینه مینویسه اونم خودش یا دیگران اینکارو براش میکنن میرقصند میتونه فیلم یه رقص را ببینه می نوازند میتونه خودش یا دیگران اینکارو بکنند شاید تنها تفاوتش تحمل درد ودارو باشه که اونم رفته رفته عادت میشه شاید دارم با این کلام خودمو گول میزنم شاید هم نه همش درسته ؟
نسیم

تیزابری داروی جدید ام اس

2004-12-14T20:56:00.000+03:30

می خواهم پیش تو برگردم
و تا همیشه کنارت بمانم
دلم نگران است وبیقرار
که نکند فراموشم کرده باشی
مرا
نکند تاریکی
صداقت چشمهایت را گرفته باشد
و تنهایی
سادگی کلامت را
می ترسم عشق را از یاد برده باشی
و پاکی لبخندهایت را
می ترسم مهربانی را گم کرده باشی
و گرمی دستهایت را
می ترسم صفحه سفید قلبت را سیاه کرده باشی
و سفیدی نگاهت را
می ترسم
می ترسم خورشید را به یاد نیاوری
و بپرسی ماه چیست؟!

این شعر زیبا مال دختری 13 ساله بنام رعناست
امروز توی روزنامه از تیزابری داروی جدید ام اس نوشته بود البته بازم در حال آزمایشه و غالبا باید با آونکس مصرف بشه درست مثل اینتگرن البته پیمان هم توی وبلاگش در این مورد کامل نوشته اما من فکر می کنم قبل از هر درمان شیمیایی این خودمان هستیم که کیمیاگریم
نسیم

خنده

2004-12-13T11:39:00.000+03:30

تمام آسمان خندید و خورشید دمید
تمام کوههاخندیدند و آبها جاری گشت
تمام زمین خندید و سبزه دمید
تمام غنچه ها خندیدند و گل رسید
تمام آینه ها خندیدند چون من خندیدم
امروز حال نوشتن ندارم همین مقدار ما را بس
نسیم

صفرا

2004-12-12T13:13:00.000+03:30

امروز تقریبا دست راستم بی حسه زیاد توان نوشتن ندارم روز چهار شنبه که تعطیل بود تصمیم گرفتم کپسولهای یه دکتر گیاهی که مشهد زندگی میکنه و چندی پیش من بهش مراجعه کرده بودم را بخورم ایشون گفته بود قبل از خوردن اینا ده روزی از یکسری داروی گیاهی بصورت جوشانده استفاده کنم که منم خوردم در ضمن گفت این کپسولها را که میخوری ببخشید گلاب به روتون هم بالا میاری و هم پایین میاری یعنی حالت اسهال و استفراغ و فقط باید اون روز سه لیتر شیر بخوری و لاغیر منم حرف این آقا را مثل خیلی حرفای دیگه گوش کردم و عمل کردم حالا قوز بالا قوز پرید هم بهش اضافه شد چه روزی بود چهارشنبه و چقدر اون روز به حقارت انسان پی بردم و ضعف بینهایت بشر اما زیاد حالتون بد نشه اون روز یه کشف دیگه هم کردم انسان خیلی پوست کلفته و مقاوم همانطور که این آقا گفته بود بیست وچهار ساعت صفرا دفع کردم تا خدا چی بخواد
در فرصتهای بعدی طب حاشیه ای که در کنار طب رایج برای ام اس استفاده کردم براتون مینویسم
نسیم

مسافر مامان

2004-12-11T10:32:00.000+03:30

دیروز برادر سربازم بعد از سه روز مرخصی باید برمیگشت پادگان ساعت یک و نیم بلیط داشت صبح اول وقت همه بخاطر جمعه بودن دیر از خواب بیدار شدن من ساعت نه مهمانای عزیزی داشتم که تا یازده موندن و توی فاصله مهمانداری فکر میکردم برادرم داره ساکشو میبنده وقتی مهمونام رفتندرضا را صدا زدم وگفتم علی حاضره ؟ساعت 11.15
گفت : نه فکرنکنم گفتم چرا؟گفت : هنوز زوده
خواهرم و شوهرش و بچه هاش اومدن 12.20
فضا داخلی :محل :خانه مامان
وروجکای خواهرم با سروصدا یکی ویلچر منو به در ودیوار میکوبید و دیگری صدای کامپیوتر را در میاورد
نکته : جای شکرش باقی بود که من روی ویلچر نبودم
خواهرم لباسای برادرم را اتو میکرد
بابا ناهار میخورد
شوهر خواهرم کتابای عقیدتی سیاسی برادر سربازم را میخوند که کنار ساکش ولو شده بودند
آقا رضا برای تو راه برادرم سالاد اولویه درست میکرد
مامان از شیرینکاری اون روزش با صدای بلند میگفت وهیچکس هم نمی شنید و از این اتاق به اون اتاق میرفت
برادر بزرگم که واسه خداحافظی با علی امده بود چایی میخورد
منم لباسای برادرم را تا میزدم واسه تو ساکش
ساعت یک بود و مسافر مامان هنوز خونه بود
سرانجام یکربع بعد راه افتاد
و ساعت 13.30 مجددا برگشت: چی شده چیزی جا گذاشتی
علی : اره کارت ورود به پادگان
دوباره لباسها از ساک ریخته شد همه برای یافتن کارت به جنب وجوش افتادند و سرانجام پیدا شد و سرباز دوباره راه افتاد خدارا شکر که اتوبوسای ایرانی ان تایم نیستند و گرنه جا میموند
نسیم

بخشش

2004-12-08T13:24:00.000+03:30

چرا نمیتوانم کسانی که بهم از روی حماقت یا لجاجت یا عداوت بدی کرده اند را ببخشم ؟
چرا نمیتوانم حماقتشان را که ادعا دارند از روی خیر بوده و میگویند الاعمال بنیات نادیده
انگارم ؟چرا چرا کتاب در دولت عشق کتاب شفای زندگی و کتاب و ... کمکی نکرده اند شما بگویید چه کنم ؟
نسیم

زندگی چیست ؟

2004-12-07T10:20:00.000+03:30

چقدر انسان عجیب است کارهایش خارق العاده گاهی خنده دار و زمانی گریه آور و هرازگاهی پیچیده است من که در کار این موجود عجیب مانده ام نمیدانم چرا انسانها سادگی را به تزویر ارجح نمیدانند نمیدانم چرا صداقت را بر دروغ ترجیح نمیدهند نمیدانم چرا به حق خود قانع نیستند و سراغ حق دیگری هم میروند و از همه بدتر آنرا از آن خود میدانند نمیدانم چرا؟ در نظر آدمی من معنای شگرفی دارد و ما را نمی شناسد نمیدانم چرا ؟

زندگی چیست خوردن وخفتن
یا که بر بام اوج رفتن
تیرگیها زدودن و شستن
یا که عشق را به مسلخ بردن
زندگی چیست لحظه ای با نور
یا که یک عمر همنشین کور
دل سپردن به دخمه ای مهجور
یا پریدن به آسمانی دور
زندگی چیست قصیده و آوا
یاکه گمگشته ی دریا
قیل وقال و هیاهو و غوغا
یا که آواز عشق در جانها
زندگی چیست چو آهویی چالاک
یا خزیدن در انبوهی از خاک
سوز یک قصیده ی غمناک
یا سفر به قله افلاک
زندگی چیست ؟
پیوست : شعر خیلی بلندتر بود بقیه اش یادم رفت خودتون بسازیدش
نسیم

عقربه ها

2004-12-06T13:08:00.000+03:30

من پوکی استخوان شدیدی بدلیل استفاده از کورتون دارم البته در ادمای عادی استخوان سازی با تحرک بدنی فعال میشه اما در آدمای ناجوری مثل من که هم رو ویلچریم هم کورتون زیاد زدیم هم از بچگی زیاد لبنیات نخوردیم و حالا هم ایضا کمی مشکلات پیچیده تره بهمین دلیل من از
شکستگی استخوان خصوصا در ناحیه لگن ترس دارم وبیشتر ترسم از وابستگی بیشتره آخه اونوقت رنگ تنهاییام بیشتر میپره فعلا یه سری دارو برای رفع پوکی شروع کردم تا چی پیش بیاد وقتی موضوع پوکی استخوان را به برادرم رضا گفتم خندید گفت درصدش چقدره؟
گفتم : بیش از پنجاه درصد
رضا :اگه دستگاهی پیدا بشه که پوکی مغز رو بسنجه تو اول میشی . اینم از الطاف برادرانه لطفا یه لبخند بذارید

تیک تاک ساعت منتظر است
عقربه هایش بدنبال هم میدوند تا برسند
کجا؟ تا ابدیت زمان
من هم خودم را به لبه عقربک ثانیه شمار آویزان کرده ام
همراهش میدوم
وهمراهش مینگرم رنج را
رنج آن دخترک روستایی که ساعتها لب رود مینشیند
و به لباس چرکها چنگ میزند
همراهش میدوم در دشت
پابرهنه با پسرک دهاتی که کتاب فارسیش را بی کیف دارا وسارا در لباسش پنهان کرده
همراهش میدوم تا غروب
آنجا که پدر شرمسار از پیدا نکردن کار باید به خانه برگردد
همراه عقربه های زمان به میهمانی خانه نرگس میروم
چقدر سرد است خانه نرگس
این مهمانی چراغ و شومینه و لوستر ندارد
همراه عقربه زمان میروم تا ته عشق
کویری است برهوت
و منتظری تشنه
نسیم

من راه را گم کرده ام ؟

2004-12-05T11:26:00.000+03:30

جمعه شب تلویزیون فیلمی بنام آزرده دل پخش میکرد در این برنامه پزشک قلبی که خودش هم ناراحتی قلبی داشت بطور ناخواسته تحت درمان یک پزشک چینی قرار گرفت حرفهای پزشک چینی را براتون مینویسم. اون گفت : یه روز یک پزشک استرالیایی که پولش را دزدیده بودند بسختی خودش را به یک قطار باری میرساند تا قاچاقی تا مقصد سوار شود وقتی بزحمت سوار میشه متوجه میشه که توی واگن یخچال سوار شده تصمیم میگیره قبل از مردن به وظیفه پزشکیش عمل کنه و مراحلی را که یک فردی که در اثر سرما طی میکنه تا بمیره را برای استفاده سایر پزشکان یادداشت کنه سه روز بعد که قطار به مقصد میرسه کارگران درب واگن یخچال را باز میکنن و میبند یکی مرده اما یخچال خاموش بوده و بعد این پزشک چینی میگه عامل تمام بیماریهای بشر سه چیزه تعلق خاطر و نفرت و کوته بینی با دیدن و شنیدن این ماجرا فکر کردم که من راه را گم کرده ام شما چطور؟
مسافر تشنه در بیابانی سرگردان و بدنبال جرعه ای آب
کمی که میرفت نگاهی خسته و منتظر و پرالتهاب به آسمان بزرگ و تنها وساکت میانداخت
از آن آبی درخشان بی انتها چه میخواست ؟
و بعد نگاه منتظرش بر پاهای خسته ای که در شنهای نرم زندگی که بنظر او از صعب العبور ترین راهها دشوارتر مینمود میافتاد. واز خود میپرسید این منم تنها و غریب و گمشده ؟
نسیم

شام غریب

2004-12-04T10:36:00.000+03:30

داروهای جدیدی مصرف میکنم که این داروها تا حدی وضعیت جسمیم را بهم ریخته اند کنترل ادرارم بهم ریخته بطوریکه گاهی با لباس خیس از دفترم خونه میرم البته اینو میدونم همش دارویی نیست روحی هم هست کاش خداوند هر چه زودتر روح مرا با خودش به گردش میبرد ودیگه هم از این گردش برنمی گشتیم البته فکرنکنید دپرس شدم نخیر این خبرا نیست امروز که با آژانس سر کار میامدم توی مسیر دانش آموزان ودانشجویانی را میدیدم که با کیف و کتاب یا در حال حرکتند یا واسه سرویس منتظر منم یاد زمان دانش آموزی ودانشجویی خودم افتادم زمان دانش آموزی که مدرسه به خانه مان خیلی نزدیک بود وچون من همیشه مدرسه ام دیر میشد هیچگاه به صف نمیرسیدم و همیشه با دو خودم را به مدرسه میرسوندم در دوره دانشگاهم که ام اس هم با من وارد دانشگاه شد خوبی ام اس درین بود که منمیدونستم حالا نمیتونم دقیقه نود برم تو کلاس و لازمه یه خورده زودتر راه بیفتم تا زمین نخورم یادم میاد پنج شنبه جمعه که کلاس نداشتم گاهی میرفتم خونه دوستان و آشنایان اونروز شنبه بود و مطابق معمول من با یه عالمه کتاب و دفتر ساعت 5 از خونه دراومدم و پیاده عازم محل سرویس شدم خونه خاله ام توی یه پادگان ارتشی بود که اتوبوسای داخل پادگان گاهگاهی رد میشدند تا منو به شهر و سر ایستگاه اتوبوس دانشگاه ببرند اونروز از اون روزای نیومدنشون بود تمام راهو لنگان لنگان با یه دنیا کتاب و سرمایی که تامغز استخوانم نفوذ میکرد به سوی ایستگاه اتوبوس دانشگاه راه افتادم صدای زوزه گرگ را میشنیدم شایدم پارس سگ بود اما ترس لعنتی توی اون هوای تاریک قوز بالا قوز شده بود ودلم مثل دندونام تلیک تلیک میلرزید تا سر ایستگاه رسیدن علی رغم خستگی زیادم جرئت نمیکردم جایی استراحت کنم خلاصه سرانجام رسیدم و سر ایستگاه چراغ یکی از خانه ها روشن شد و نتیجش این شعر بود
در شام غریب شهر یک پنجره پیدا شد
نوری زافق سرزد خورشید هویدا شد
زان دایره وحشت مشتی برون آمد
بر فرق سیاه شب کوبنده اعدا شد
آرام دلم بود او در گوشه تنهایی
برپیکربیجانم مرهم و مداوا شد
دریای دلش با من پیمان مودت بست
با موج محبتهاش تکیه گاه دریا شد
گر نای نسیم امشب آوازو غزل خواند
زینست که بزم عیش حاضر ومهیا شد
نسیم

گردهمایی

2004-12-01T13:58:00.000+03:30

دیروز ام اسی ها با هم جمع شده بودند و پزشکان شرکت کننده در سمینار 8 آذر خلاصه جلسه را براشون میگفتند من هم با ویلچر رفتم از 4 تا آزمایش پیوند سلولهای بنیادی گفتند از اینتر فرونها و اینکه ایران در خاورمیانه اول شده البته توی بیماران ام اس و اینکه بعضی استانها تعدادشون رو به افزایشه و...خلاصه هیچی نتایج این جلسه برام چند نتیجه گیری داشت اول خداروشکر ایران در تعداد بیماران ام اس داره رشد میکنه و بقول دکتر صحراییان که دیشب از شبکه چهار راجع به ام اس برنامه داشت ما میتوانیم با اینهمه ام اسی تحقیقات زیادی شروع کنیم دوم تو جلسه ام اس شهر من تعداد کسانی که مشکلشون زیاد بود کم بود و من و یکی دیگه ویلچری بودیم سوم اینکه من از همشون کله خراب تر بودم و چهارم اینکه ام اسی ها دنبال این دکتر آن دکتر درمان و دارو نگردید سعی کنید با فکر مثبت و ذهن زیبا به زندگی ادامه دهید هنوز فردا نیامده .راستی از پیامهای گیتا و ویولت و امید و... تشکر میکنم ویولت درست میگه من تنبلم و نمیگم چطوری کامنت بذارید حالا میگم
گیتا جان تکه نان مال خودمه هر چرت و پرت دیگه ای هم که میبینی همینطور شعرهای دیگران را حتما آدرس میدم
کتاب رنگ و رو رفته زندگیم را با یک زرورق آبی جلد میکنم
و با خودکار سبز پشتش مینویسم کلاس اول الف
کیفم که قبلا با علوم وریاضی و فارسی و دفتر نقاشی و دوات جوهر پر بود خالی میکنم
و فقط کتاب زندگی را درونش جای میدهم
این کتاب به اندازه کافی سنگین هست اما من بزودی خلاصه نویسی اش میکنم فقط لحظاتی که برای از پیله در آمدن و پروانه شدن تلاش میکردم را درونش جا میدهم وبقیه صفحاتش را پاره میکنم و دور میریزم
پیوست :اول روی کلمه نظرات کلیک کنید دوم کلمه
a post comment or a post a anonymously comment
را انتخاب کنید و در صفحه خالی پیامتون را بذارید بعد هم پیام را پابلیش کنید
نسیم

ام اس و تربیت بدنی

2004-11-29T13:10:00.000+03:30

دلم گرفته است
دلم گرفته است
به ایوان میروم و با انگشتهایم بر پوست سیاه شب میکشم
چراغهای رابطه تاریکند
کسی مرا به آفتاب معرفی نمی کند
کسی مرا به مهمانی گنجشکها نخواهد برد
پرواز را بخاطر بسپار
پرنده مردنی است
اینروزها فروغ از دست من کلافه شده یادم باشه شعری از خودم بنویسم تا حداقل فروغ از دستم ناامید نشه تصمیم داشتم ننویسم چون مثل یه گوله کاموا کلافه ام و پیشی ناز روزگار چه بازیها با هام داره اما نوشته ویولت واظهار لطفش منو به نوشتن وادار کرد پس دوباره باید تحملم کنید اینروزا دارم دنبال کسی میگردم که بیاد خونه و کمکم تو ورزش باشه البته ورزش که چه عرض کنم طریقه خزیدن را بهم یاد بده گفتم ورزش یاد یه خاطره از دوران دانشجویی افتادم سال دوم تربیت بدنی 2 گرفته بودم و یه نامه از پزشکم که ورزشای سنگین که خستم میکنه نباید انجام بدم همانطور که قبلا گفته بودم طبق توصیه بی دردها که یا از سر حماقت بود یا ... به کسی نگفته بودم ام اس دارم وقتی نامه را به استاد تربیت بدنیم که یک خانم مغرور بود و خودشو قهرمان تمامی عرصه های ورزشی تصور میکرد نشون دادم گفت اصلا از این اداها خوشم نمیاد مگه اینجا دبیرستانه که گواهی بیارین من فقط گفتم شما میدونید ام اس چیه
اونم گفت نه و نمیخوام هم بدونم تو گیر ودار حذف واحد بودم که یکروز توی خیابونی که منتظر اتوبوس بودم و تصمیم داشتم سواربشم که ناگهان اتوبوس راه افتاد و من خوردم زمین . حالا دردش بماند با متلکای جماعت پشت سر که منتظر اتوبوس بعدی بودم چکنم یکی بیاد دست خانمو بگیره سوار بشه و چند تا هم به اتوبوس گاریچی اتوبوس سواری یادت ندادن و... داشت حالم بهم میخورد درد پاها و از همه بدتر دل گرفتگی شعر فروغ خلاصه سریع خودمو جمع کردم بلند شدم وکنار اومدم البته تعدادی از خانوما واقایون مهربون قربون صدقه ام میرفتند و باعث میشدن که اشکهای بارانی من بر زمین خشکیده چهره ام بریزد توی این بلبشو ناگهان استاد تربیت بدنیمو دیدم که داشت نزدیک میشد سریع دستمال غرور را بیرون کشیدم واشکامو پاک کردم و سربلند ایستادم
استاد :چی شده ؟
نسیم :هیچی
استاد :دیدم خوردی زمین
نسیم : من نبودی ام اس بود
خلاصه اون ترم درسی حذف نشد من نمره ام 18 شد و استاد تربت بدنی با ام اس آشنا
نسیم

مسیحا

2004-11-25T09:53:00.000+03:30

دیروز یکی از دوستام زنگ زد و گفت میشه یکی از ام اسی ها را نصیحت کنی؟ گفتم چه نصیحتی گفت میگه یه آقای اصفهانی پیداشده و میگه چهارصد هزار تومان ناقابل میگیره و ام اس را معالجه میکنه؟
در ضمن براتون بگم این دوستی که میخواست من نقش ناصح را بازی کنم خودش ام اس داره . بهش گفتم چرا خودت نمیگی ؟ گفت آخه فکر کنم گفتن تو بیشتر موثره اینجا علامت تعجب بذارید منم گفتم باشه ما که در نمایش بازی کردن اوستاییم اینم روش .دیشب زنگ زدم به این خانم گفتم چی شده ؟
خانم ام اسی یه آقایی تو لصفهان بنام مسیحا پیدا شده و میگه میتونه ام اس را معالجه کنه
نسیم : خیلی عالیه بهش بگین روشش را به جامعه علمی جهان معرفی کنه شاید نوبل 2005 را بگیره .
خانم ام اسی : یعنی میگید دروغ میگه ؟
گفتم من هیچی نمیگم فقط میدونم یه بار آقای احمدی یه بار آقای کوچکزاده یزدی یه بار جماعت همیوپاتی از نوع ایرانیش یه بار انرژی درمانی علی اکبری و حالا هم آقای مسیحا اما هیچکدام بدرد یکی هم نخوردند
>> امروز یکی از همکارام مطلب زییایی برام فرستاد
به خدا نگید من مشکل دارم به مشکلات بگید من خدا دارم.
راستی حالا مسیحا دیگه ای از نوع اصفهانیش پیدا شده یه جوک اصفهانی بشنوید
یه روز دو تا تهرونی و دو تا اصفهانی تو کوپه قطار با هم دوست میشن اصفهانیا به تهرونیا میگن ما دو نفری یه بلیط خریدیم
تهرانیا : چطوری ؟
اصفهونیا : قبل از اومدن مامور میریم دستشویی و هردومون توی یه دستشویی وارد میشیم مامور که پشت درو میزنه و میگه بلیط اونو میدیم .تهرونیا که کلی از زرنگی اصفهونیا خوششون اومده بود موقع برگشت همین کارو کردن اما با کمال تعجب دیدن که اصفهونیا هم که داشتن برمیگشتن هیچ بلیطی نخریدن با خودشون گفتن ایندفعه این شگردو یاد میگیریم نزدیک اومدن مامور تهرونیا رفتن تو یه توالت یکی از اصفهنیا اومد پشت در ودر حالیکه صداشو تغییر داده بود گفت بلیط حالا بقیه ماجرا خودتون حدس بزنید
پیوست : یه آدمک خندون اینجا بذارید
نسیم

چاه کشاورزی

2004-11-24T13:40:00.000+03:30

ار مطابق معمول یکی از همکارم کارگرهای خدماتی را با تلفن خبر کرد اما دو تا بیشترنیومدند به همین دلیل دو تا از همکارای مهندسم به اونا کمک میکردن یکی از این اقایون من ازش امار چاههای کشاورزی استان و شبکه مربوط به اونا را خواسته بودم و اونم مثل خیلی از کارمندا نداده بود در حال بالا اومدن بودیم که گفت خانم من هر وقت شما را میبینم یاد چاههای کشاورزی میافتم که قهههه همه از جمله من بلند شد و گفتم بهتره هر وقت منو میبینید یاد چاه بیفتید
پیوست : شکلکای یاهو توی این سایت نیست تا براتون لبخند بذارم پس مینویسم لبخند
بعد از این جریان منو یاد نوشته ای روی تخته سالهای دانشجویی انداخت که با هر کودکی که بدنیا میاید معلوم میشود که خدا هنوز از جنس بشر خسته نشده بالاخره زندگی با همه چرتی اش هنوز هم جایی برای خنده دارد
وبلاگم کمی بهم ریخته باید به نوید (طراحش ) بگم درستش کنه

دوش دیدم عاشقی دلخسته را
عندلیبی از قفس وارسته را
سیل اشکش خواب ازچشمم ببرد
سوز آهش حقه حلقم فشرد
او سخن میگفت با معشوق خویش
سینه ها از گفتنش گردیده ریش
گفتمش از چه بنالی ای جوان
ازچه گشتی اینچینین زار و کمان
آن کدامین یار باشد کز بدی
خواهد عاشقی را اسیر بیخودی
گفت ما را با غریبان کار نیست
فعل عاشق گفتن اسرار نیست
هر که خواهد پا در این منزل نهد
باید اول از خودی خود رهد
سربباید باخت گر خواهی رهی
جان بباید سوخت گر خواهی رسی
گر بدرد عش گشتی مبتلا
می بباید رفت سوی هر بلا
گر بگریم ور بنالم خود سزاست
در مرام عاشقی مرد ن رواست
خود بمیران زندگی در مردگیست
سوز عاشق مایه پایندگیست
نسیم

بغض فرو خورده

2004-11-23T11:16:00.000+03:30

میگویند صبور باش از تو بدتر هم هست میگویند پرنده ها هنوز هم میخوانند میگویند کسانی که بهت دروغ گفتند بهت نارو زدند ببخش میگویند زندگی بسیار زیباست میگویند مهم نیست ما رسم عاشقی را گم کرده ایم تو عاشقی کن میگویند ما بدی میکنیم اما تو خوب باش چقدر از این نصایح هوشمندانه حالم بهم میخورد چقدر در عین اینکه دلم برای خودم میسوزد دلم برای حماقت آنها میگیرد
بر بی رحمی عروس هزار چهره دنیا نظاره کن
ببین که چسان در پس قیافه معصومش دیو کریهی نهفته است
قهقهه های گوشنواز ش را بشنو
تو را به دام محبتی دروغین به چاه ویل میکشاند
و سرفراز بر سر آن چاه کل شادی میکشد
در پس لبخندهای عشوه گرش یک لانه موش است که طناب احساسات لطیف ترا به دندان ظلم پاره میکنند
در پی عروس آشوبگر دنیا روانه مشو
که دل میبرد وجان میستاند بی بها
نسیم

تولدی دیگر

2004-11-22T09:11:00.000+03:30

درکویرتنهایی بدنبال یک جرعه آب میگشتم
تنها سرگردان بیکس و گمشده
چقدر برای قطره ای آب دلتنگ بودم
اما شاید این قطره سهم من نبود
شاید هم بود اما در کوزه دیگران
ناگهان درخت خشک ایستاده در کویر
دلم را به حضور قطره خوش کرد
سراغ قطره را ازش گرفتم
خندید و گفت دنبالش نگردکاری است بیهوده مگر نمیدانی
به بعضی به اندازه دریا میدهند اما
به کسی چون تو نه
تو باید خود قطره شوی خود قطره شوی
دیروز خواهرم اشک ریزان اومد خونه رفته بود دکتر حدود چند سالی بود که قسمتی از موهاش ریخته بود و تو اون ناحیه چیزی شبیه یه خال پوستی وجودداشت قبلا دکترا گفته بودن بیا ورش داره اما ترسیده بود دکتر دیروزی اونقدر اشعه منفی براش فرستاده بود که هول ورش داشته بود که سرطانه وزار میزد و میگفت بچه هام چی میشن که من گفتم یادته یکبار ازت پرسیده بودم اگه ام اس داشتی چه میکردی گفتی باچنگ و دندون باهاش میجنگیدم حالا کو اون چنگ و دندون
راستی من نمیتونم برای ویولت و خدابیامرز و سانی و بقیه دوستان کامنت بذارم اینم از محاسن اینترنت شرکته از دوستان خواهش میکنم آدرس جدید بلاگ منو به بقیه بگن
خدابیامرز منم خیلی در پراکنده کردن دیگران استادم ولی از همه سختر وجدان دردشه
شهلا جون نتونستم جواب نامه محبت آمیزت را بدم انشاا وقتی پاسخ به نامه هام درست شد جواب میدم
چقدر اینروزا شعر تولدی دیگر فروغ جلو چشام رژه میره
من پری کوچک غمگینی را میشناسم....که با یک بوسه بدنیا خواهد آمد و با یک بوسه از دنیا خواهد رفت
پیوست : بخش دوم شعر فروغ الان شامل منه و چقدر آقا سینا نفس راحتی میکشه
نسیم

یک انتخاب غلط

2004-11-21T11:42:00.000+03:30

یادتون مییاد اوایل داستانم با سینا شروع شد کسی که من فکر میکردم عاشقه آخه یکی از شرطای عاشقی خود را ندیدن است اما
تازه متوجه شدم که نخیر ایشان خودشان کارشان فرزندانشان آسایش و آرامششان و خلاصه موقعیتشان را عاشقند نه مرا
آخه نسیم پدر آمرزیده کی یه ام اسی روی ویلچر را بعنوان معشوق که هیچ همسر که هیچ حتی یه زن قبول داره ؟ حماقت از این بالاتر که نسیم ساده لوح هر نقشی را حقیقت میبینه ؟بقول جناب حافظ
نه هر که چهره برافروخت دلبری داند
نه هر ایینه سازد سکندری داند
چقدر امروز پاهایم درد میکنند و بدتر از همه چقدر دلم شکسته میدانید دلم برای چه میسوزد ؟
برای هشت ماه تحقیر و توهین از خودی و غریب شنیدن برای کسی که ارزش عاشق شدن هم نداشت
برای کسی که سرش را در لاک من و خانواده ام بهتریند من اصلا اشتباه نمیکنم
من قدرت مدیریتی دارم مننننننننننننننننننننننن
کسی که خودخواهیش بر به ظاهر عاشقیش غلبه داشت دیگران بمیرند غصه بخورند دلشان بشکند بدرک اما من و پسرانم همیشه اول باشیم هیچ کس بهمان نگوید بالای چشمت ابرو اما ما حق داریم فرمان بدهیم که اینکارو بکن اونکارو بکن و اگر احیانا کار مورد توصیه حضرت اجل غلط بود نه اینو من نگفتم اینو دیگران بهت یاد دادند اینو نشستی و فکر کردی و با افکار مسمومت ساختی
امان از دست نامردمی روزگار
حالا که دارم این کلماتو مینویسم اشکهایم مثل سیلاب روانه و قلبم مثل یه چینی افتاده از دست کودکی بیفکر و خودخواه شکسته
نسیم

آقایون وخانوما

2004-11-20T13:26:00.000+03:30

دیروز یکی از دوستانم که مجری صدا وسیماست و مثل من ام اسی است با پای لنگان اومد خونه ما میپرسید واسه چی ؟
شایدم نپرسید اما من میگم میخواست یکی از ویلچرهای منو قرض بگیره
لازم به توضیحه من دو تا ویلچر دارم نه سه!! تا یکی برقی که شرکت برام خریده و ویژه خیابانه یکی دستی ویژه شرکت و یکی
ویژه خونه حالا این دوستم یکی از دستی ها را امانت گرفت
حالا برای خودش؟ نه بابا برای یکی از دوستان ثروتمندش که به علت خسیسی و پاشکستگی احتیاج مبرمی به ویلچر پیدا کرده چقدر دلم برای ام اسی ها میسوزه که اصل اول دیگرا ن آخر خودمان را بطور کامل اجرا میکنند و تازه دیگران دوقورتو ونیمشان هم باقیه
کجاست جناب سعدی که به من پاسخ دهد که من نیکی میکنم و در دجله میاندازم اما در بیابان و خیابان و هیچ جای دیگری بجز وظیفش بود هیچی نمی گیرم انشا.. در بهشت برین خداوند به جای ویلچر و پولهایی که قرض دادم وپس ندادند و وقتی که صرف تدریس مجانی فیزیک و شیمی و انشا و دیکته و ریاضی و زبان و پایان نامه نویسی و ترجمه متون دانشگاهی و هزار و یک آشغال دیگه به غریب و خودی الی ا... کرده ام یک درخت سبز بدون میوه و یه کامپیوتری که بشه باهاش وبلاگ بنویسم نصیب من کناد
گاهی با خودم فکر میکنم چقدر طبیعت خانوما و آقایون در عاشق شدن با هم تفاوت داره آقایون خیلی زود عاشق میشن و
زمین وزمون و کوه بیستون و بیابون و دشت وصحرا را بهم میریزن تا به مثلا معشوق برسند و پس از رسیدن همه اینا را بازم به هم میریزند تا یارو اونا را گم کنه اما خانوما با صد تا ناز وادا هی یارو را میپیچونن و ناز وادا و قر و عشوه میان تا طرف عاشق بشه بعد هم که به طرف رسیدن و طرف به اونا دیگه مثل دوالپا عاشقو میچسبند و ولش نمیکنند و تا آخر عمر حتی یه نگاه طرف یادشون نمیره جل الخالق امان از این موجوداتی که خلق کردی
توضیح : یارو اولی منظور خانومای محترمه و در دومی منظور آقایان محترم
راستی هر که بلاگ جدید منو دیده به اونایی که ندیدن خبر بده ممنون میشم لطفا منم نظر بارون کنید
نسیم

جمعه نامه 2

2004-11-19T08:03:00.000+03:30

بازم عذر خواهی از ترکای محترم
1 - turke: please give me a hamberger
seller: to go?
turke:نه پدر سوخته تو نون
2 - یه ترکی برا مسابقات المپیک انتخاب میشه
خبرنگار: به چه مقامی فکر میکنید.
ترکه : مقام معظم رهبری
3 - میبین یه ترکی هی دور یه میدون میچرخه بهش میگن چرا ؟
میگه راهنمام گیر کرده
دیگه بسه و گرنه خدابیامرز به لشکر موریانه فرمان میده که نه تنها ویلچر که نسیمو بخورن
نسیم

محرم ونامحرم

2004-11-18T10:14:00.000+03:30

از تاخیرم عذر میخوام مقصر شبکه شرکت ماست و مهندسین بیعرضه آن و از همه مقصرتر رییسشان
من با آژانس به شرکت میام ومیرم قبلا که جدا زندگی میکردم با ویلچر برقی ام تردد میکردم در ضمن دفتر من توی طبقه دومه که البته مثل بقیه ساختمانها آسانسور نداره منو از پایین کارگرها با ویلچر میارن بالا با این توصیفات من همیشه یا پرستارم همراهم یا از یکی ا ز همکارای خانم خواهش میکنم که پامو روی صندلی یا داخل ماشین جابده دیروز انگار همه خانوما اعتصاب کرده بودن همانطور هم که قبلا گفتم چند روزی است که کارگر ندارم توی سرما از آژانس نمیتونستم پیاده بشم آخه پاهام پایین نمی آمد دل به دریا زدم و به راننده آژآنس که جوون خوشتیپ و مرتبی بود گفتم آقا بهم کمک کنید تا پیاده بشم اونم پاهامو اورد پایین و با کمک دستش نشستم روی صندلی حالا کارمندای مرد شرکت هم بروبر نگاهم میکردن بعد کارگرا بردنم طبقه بالا از بدشانسیم پدال صندلی دراومد و پام آویزان شد هر چه کردم نتونستم جاش بدم به یکه از کارگرا گفتم پدالو جا بزنه وپامو بذاره سر جاش اینم دومین نامحرم
خلاصه دیروز هرچی گناه بود انجام دادم و برم واجب شد سوره نور را بخونم البته با تعجب (در پرانتز بگم تازه به این سایت اومدم وجای آدمکاشو نمیدونم
سالها پیش توی دانشگاه گرچه راه میرفتم ولی گاهی هم زمین میخوردم اکثرا خودم بلند میشدم اما گاهی احتیاج به کمک داشتم یادم میاد یه بعد ظهر زمستون که از کلاس میومدم و تقریبا مثل همیشه تنها درحالیکه برف زیادی باریده بود و زمین سر .نزدیکای نگهبانی جلو در زمین خوردم سرما باعث شده بود حسم کامل بره دادزدم و از نگهبانان دم در کمک خواستم اول که نشنیدند یا نخواستن بشنوند دوباره داد زدم آهههههههههای آقا نمیتونم بلند بشم که نگهبان آرام آرام آمد و گفت ببخشید خانم شما نامحرمید نمیتونیم بهتون دست بزنیم منم که از سرما میلرزیدم داد زدم گور پدر نامحرمی گناهش از من
حالا این صحنه تصور کنید که نگهبان دختر چادری و گاوپیشونی سفید دانشگاهو البته بدلیل پرتحرکی و درسخونی وزبلی توی بغلش گرفته وداره از زمین بلند میکنه
تبصره : بنظرم بهتره قانون دو جنسی بودن خانمای ام اسی را به مجلس ببرند آخه در هنگام کمک باید از دامنه نامحرمی بیاییم بیرون.
راستی راجع به بلاگ جدید مثلا رنگ وسایز و خوانایش نظر بدین
نسیم

مولانا

2004-11-16T13:26:00.000+03:30

اول :همه مرا آدم بدشانسی ميشناسند اما من نميدانم اصلا شانس چيه ؟
چطور ديگران اينو در من ميبينند اما من از اصلش بيخبرم
دوم:گاهی اين سوالو ميپرسم که آمدن و رفتن برای چه ؟فوری همه اخم ميکنند مگه
نميدانی مولانا گفته از کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود و...
اما روم نميشه بهشون بگم خوب اونم سوال کرده و يه جواب شعری و تاحدی فلسفی داده
سوم : چطوری ميشه از روزمره گی و يا شايد روزمرگی دراومد؟
تا حالا اين احساسو داشتين؟
چهارم : تشکر از کامنتهاتون راستی حسن آقا تا حالا شوخی به بزرگی ام اس ديدين
من ازاون نرنجيدم چطوری از همدردم برنجم ؟

موریانه

2004-11-13T07:55:00.000+03:30

امروز نويد برام يه قالب جديد وبلاگ درست کرده بهم نشون داد و قرار شد بعدازتموم شدن جايگزين قالب فعلی بشه عصر پنج شنبه با مقداری ازوسايل ضروريم عازم خانه پدری شدم اونجا توی اتاق ده سال پيشی که کتاب و قلمم و همچنين محل خوابم بود مستقر شدم ديگه اتاق اون اتاق ده سال پيش نبود و آدما هم آدمای ده سال پيش نبودند رنگ اتاق از خاکستری به سياهی ميزد گوشه ديوارها و سقف اون پر بود ازتارعنکبوت روی فرش اتاق که نسبتا کهنه بود دو تا روفرشی لنگه به لنگه پهن بود شيارهايی توی ديوارها که موريانه ها درست کرده بودند و از کاه قاطی کاهگلها تغذيه ميکردند روز عجيبی بود دلهره مسافرغريبی را داشتم که خانه بدوشه وسايلم را نصفه ونيمه جا دادند تا بعدا چی پيش بياد اما بی حرکتی ويلچرنشينی و تنهايی خيلی تو دنيای کنونی سخته
نکته :
ديشب وسط گيجی من برادرم با خانمش اومده بودند ديدن من وقتی موريانه ها را برادرم ديد گفت :
اگه ديدی فردا تلويزيون شکسته و روی زمين ولو شده بدون که ميزه رو موريانه ها خوردن
در دياری که برای کسب يک تکه نان
جانهاو نامها و يادها بر باد خواهد رفت
بسيار سهمگين است
گدايی ‌ گدايی يک جرعه از شراب عشق
نسيم

جمعه نامه

2004-11-12T07:58:00.000+03:30

جمعه نامه
دو سه تا جک براتون مينويسم اينا رو بحساب پست جمعه بذارين و قبلا ازترکای و ساير مليتها عذر ميخوام
۱-به ترکه ميگن امام اول شيعه کيه
ترکه:يکم راهنمايی کنيد
؟:اونی که به فقرا کمک ميکرد وخيلی شجاع بود وشمشير معروفی داشت
ترکه : زورو
يه بار يه تهرونی ويه شيرازی و شمالی و يه اصفهانی قرار ميذان برن گردش
تهرونی ميگه من ماشين ميارم رشتی ميگه منم پلو و ماهی ميارم شيرازيه هم ميگه
منم قند وچايی وقليون و اصفهانی ميگه حالا که همه چی آوردين منم برادرم را ميارم
مرده به زنش ميگه ببين روزنامه ها هم مينويسند شما زنها دو برابر ما مردا حرف ميزنين زنه ميگه
البته که درسته آخه برای اينکه شما مردا متوجه بشين ما بايد هر حرفی را دو بار بزنيم
نسيم

دکتر روماتولوژی

2004-11-11T10:49:00.000+03:30

ديروز يکی ازدوستام اومد دنبالم و از شرکت رفتيم پيش دکتر روماتولوژی تا من عکس سنجش تراکم استخوان يا درصد پوکی استخوان را بهش نشون بدم من قبلا نوبت گرفته بودم ونفر بيستم .چهل نفری اونجا بودن داشتم پيش خودم حساب ميکردم اگه دکتر پنج دقيقه ای يه نفر ببينه که من بايد صددقيقه ای معطل شوم تازه مريضای سفارشی و استثنايی را هم حساب کنيم دو ساعتی بايد در صف انتظار ميبودم اونقدر هم خسته بودم که نگو صبح کار و حالا انتظار دوستمو فرستادم توی صف منشی دکتر البته خانم منشی طوری رفتار ميکرد که انگار منشی کاخ سفيده همه در حال تقلا و چک وچانه برای نوبت بودن و منم ازدور ناظر و توی افکارم غرق که دکتر امد وازجلوی من ارام رد شد و من بهش گفتم امروز بايد منو اول ببينيد ناگهان خانم منشی باامدن دکتر بساطشو جم وجور کرد وتشريف برد داخل مطب دوستم هم طفلک سر پا و دفتربدست ناگهان خانم منشی اومد بيرون و رو کرد به من که خانم شما بريد داخل من که هاج وواج نگاه ميکردم با انگشت خودمو نشون دادم و گفتم من که گفت بله دفترتون و دوستم گيجتر از من از آخرای صف بزور خودشو کشوند بيرون و دفتر بيمه منو دست بدست رد کرد طرف منشی البته جالب بود که مريضا هم جيک نزدن انگار با ديدن يه دختر جوون روی ويلچر به خودشون اجازه اعتراض نميدادن سرتونو درد نيارم رفتم تو مطب و تادستيار دکترداشت فشارخون منو ميگرفت من ماجرای جوراب ويولت را با آب وتاب داشتم برای دوستم ميگفتم که دکتر با لبخند داخل شد گفتند پوکی ناحيه لگن بيشتر شده البته خدا پدر و مادر کورتونها بيامرزه که اين يه چيز بيشتری به ما دادن و گرنه من هماره کمتر ميشم و گفتند شير وماست و قره قوروت و کنجد بخور و دارو داد و ظرف ده دقيقه کارم تموم شد هيچوقت تا حالا از اين شانسا آوردين

زگیل

2004-11-10T07:56:00.001+03:30

ديروز سينا زنگ زد و کمی از دست من دلشکسته چون اواخر من دق ودلی های رفتار همسرش را سر اون خالی کرده بودم اما حرفام زيادم ناحق نبودند چون حرف من اين بود که کسيکه هنوز تکليفش با خودش و زندگيش تعيين نشده نبايد سراغ هيچ زنی خصوصا از نوع ام اسی اش بره البته منم بدليل حجم بالای تنهاييام نبايد از يه سوراخ بارها وبارها گزيده ميشدم ازش قول گرفتم که دوست ندارم زگيلش بشم در صورتيکه تکليفش روشن شد و درمورد من پشيمان خيلی زود بهم بگه اونم قول داد.تا فردا چی بشه و زمان همه چيزو ثابت کنه .يه چيز ديگه هم خواستم واون اينکه دردسر زنش و خانوادش را به من منتقل نکنه که خودم به اندازه کافی دردسردارم.خدابيامرز شعر من خاطره منه دفترودستک ندارم و منم مثل خودت راه خودم را دارم از سانی چه خبر ؟
نسيم

شعر کودکی

2004-11-09T09:55:00.000+03:30

ياد يکی از شعرهای بچگی ام افتادم دوره راهنمايی بودم که گاهی شر وری ميگفتم
يه شب توی خواب
تو نور مهتاب
به شهری رفتم که خيلی دور بود
به شهری رفتم که پره نور بود
هر کسی آنجا
برای فردا
گلی را می کاشت
برای برداشت
در دست منهم گل اميدی
شکوفه ميداد صبح سپيدی
يادش بخير دنيای کودکی عشق و صداقت و اميد
از صبح تا حالا صد تا نامه نوشتم ده تا تلفن جواب دادم نه خدايا هزار تا و...
چه سود که همچنان اندرخم يک کوچه ايم آخه بدشانسی شهر عشقی پيدا نميشه
اگه هم بشه بن بسته و دروازه اش به روی اغيار بسته
کيست که نشانی يه شهر بی در وپيکر را به من بده ؟
نسيم

امید دوباره

2004-11-08T10:58:00.000+03:30

کلی کلافه ام پست پنج شنبه پاک شد که ناشی از دستپاچگی من بود چون چند تا کامنت بيشتر داشتم و دستپاچه شدم شنبه سمينار بودم و ننوشتم چيزی و پست ديروز را پس از نوشتن و کلی زحمت جناب شبکه بازی درآورد ونفرستاد خدا بخير کنه واسه امروز. از دوستانی که در پست پنجشنبه دلداری داده بودند و اظهار داشتند که ما ميتوانيم تشکر کرده و من هم ميگم ما ميتوانيم به خودم قول داده ام تا راه نرم حتی کج وکوله دست از تلاش برندارم بقول اميد رفتن رسيدن است .ديروز تصميم گرفتم آخر هفته برم خونه پدر ومادرم ويه چندوقتی اونجا بمونم شايد يکسری چيزا را از دست بدم اما حتما چيزاييرو بدست ميارم نظر شما چيه ؟
نسيم

تنهایی ام اس

2004-11-02T09:47:00.000+03:30

ديروز مريض بودم وشرکت نيامدم بيماری خيلی اذيتم ميکنه بعدازظهر با برادرم رضا آژانس گرفتيم ورفتم کلاس زبان بد نبود دوساعتی سرگرم شدم دوباره برادرم اومد دنبالم و با آژانس برگشتم خيلی دلم گرفت انگار از حضور تو خيابون هراس داشتم دلم ميخواست هرچه زودتر به گوشه تنهايی خوذ بخزم برادرم گفت چراکلاس ميری بايد دو سه برابر پول کلاس پول آژانس بدی تازه يه نفرم ميخواهی که بيکارباشه ببره بياره ديدم راست ميگه من ديگه اون دختر شلوغ وسرحال سالهای پيش نيستم که تنهايی از پس کاراش بربياد پس زنده باد ام اس که نه تنها بيماری مياره بلکه دوری و عزلت نشينی و تنهايی هم سوغات ميده

نسيم

گودبای پارتی

2004-11-01T09:45:00.000+03:30

ديروز يه گودبای پارتی برای برادرم که دانشگاهش تموم شده و امروز ميره سربازی گرفتم کارگرم رفته بود و تنها بودم برنج خريدم وبه مامان گفتم پلو بپزه منم سفارش کباب دادم وگفتم برادرم بگيره وبياره داشتن اذان ميگفتن که هيچ کس از مهمونا پيداش نشد زنگ زدم دوستم گفتم بياد برام غذا گرم کنه روزه بودم واز گشنگی داشتم ميمردم اومد چايی درست جاتون خالی خورديم و افطارکرديم يه ساعت بعد مامان وپلو وکباب و اولين گروه آمدند من ودوستم که خورده بوديم سفره برای گروه اول پهن شد خوردند و يه ساعت بعد گروه دوم ودوباره سفره بعدی و گروه سوم وچهارم و سفره وسفره اخرش گفتم خوبه که من مريضم و شما اينقدررعايت ميکنيد اگه نبودم چه ميکرديد ساعت ۱۱/۵ همه رفتند ومن تنها وگريان آخه به کدام مذهب است اين به کدام دولت است اين که کشند عاشقی که تو عاشقم چرايی ؟؟؟؟؟؟؟؟؟

نسيم تنها

قطره ای عشق

2004-10-30T09:39:00.000+03:30

دکترمغزو اعصاب با ديدن اسکن و معاينه من که تقريبا از کمربه پايين حس نداشتم ام آرآی نوشت و آمپول تتراکوزکتايد (نوعی کورتونه که فکرکنم حالا ممنوع شده باشه ) با زدن کورتونها حالم بهتر شد اما چون غذای شور خيلی دوست داشتم وجناب دکتر در مورد کورتون ومصرف نمک چيزی نگفته بود من حسابی ورم کردم وچاق شدم رفتيم رفسنجان و سه چهار ساعتی در آن محفظه تاريک و تابوتی و افسردگی ناشی از کورتون و بيماری تحمل اين فضا رابرايم مشکل کرده بود عدم کنترل ادرار ترس از خيس کردن لباس و همه وهمه دغدغه های فکريم شده بود وقتی برای دقايقی از آن گورتاريک خلاص شدم توی آيينه دستشويی بجای خودم يه قورباغه ديدم داشتم ديوانه ميشدم نميدانيد چطوری گذشت ديوانه کننده بود بعداز ظهر عکسبرداری تمام شد و کلافه تر از قبل شده بودم دلم هوای کوه وبيابون داشت دلم ميخواست مثل مجنون بی قيد و رها از زندگی بزنم به دشت و صحرا

دلم هوای قطره ای عشق را دارد

دلم هوای بوی تازه نان

دلم هوای نازکی گامهای يک معشوق

که از پس پنجره اميد انتظار را مينگرد

دلم هوای پرکشيدن پرنده ای قفسی را دارد

به افق به سرچشمه نور به اوج آشيانه مردانگی

نسيم

شروع ام اس

2004-10-28T09:36:00.000+03:30

رفتم خونه خاله ام و بهش گفتم منو ببره دکتر حالم زيادخوش نيست کی ؟توی ارديبهشت و وسط امتحانای ميان ترم .اون گفت کدوم دکتر ومن گفتم فکرميکنم مغزواعصاب بهتره درضمن قبلا خودم يکی دو تا دکتر عمومی حوالی دانشگاه رفته بودم که همشون بهم ويتامين داده بودند دکترحوالی فلکه دوم تهرانپارس بود اسمش يادم نيست و اون با چکش به پام کوبيد که يه عالمه پريد و با سوزن امتحانش کرد وديد حس نداره به من گفت برو ام آر آی منم گفتم آقای دکتر من الان نه وقت دارم نه پول بذاريد پايان ترم . گفتم کجا اين دستگاه هست گفت يکی دو تا تهران ويکی رفسنجان خاله ام به خونمون زنگ زد که چه نشستيد دخترتون مريضه بياييد ببريدش و...مادرم و آقا رضا و حميد دو تا برادر کوچکم اومدند تهران با يه عالمه دوای خونگی که چندروزی بهم دادند و رفتند و شوهر خاله ام گفته بود ولش کنيد نميخواددرس بخونه درسا اينطوريش کردن اما نمدونستن بيماری در اثراسترسهای خونه به ويروسها ويا ميکربها فرصت بروز داده بعد ازرفتن مامانم و قول که ديگه مريض نميشم تا اونا را از زندگی بياندازم در تنهايی و امتحانات ساختم وسوختم تا بالاخره ترم تمام شد و من با رتبه اول دانشگاه راترک کردم در شهرم منو بردن پيش دکتر داخلی اون سونوگرافی کبد کليه و نوارقلب وازمايش خون و ايکس و زد داد اما تشخيص يخت سرانجام يه سی تی اسکن نوشت و باديدنش منو به دکترمغزواعصاب معرفی کرد بگم تا شهريور اينکارا طول کشيد ومن تقريبا زير بغلم ميگرفتند و راه ميرفتم

نسيم

زونا

2004-10-27T09:36:00.000+03:30

پس از ردشدن ازپل زونا ترم تمام شد وبرگشتم خونه تو خونه هم خبرها بود برای خواهرم خواستگار آمده بود که پزشکی از هم دانشگاهياش بوده و مامان وخواهرم کمی ظاهرخونه را مرتب کرده بودند لازمه توضيح بدم که خونه پدری ام يه خونه قديمی و درب وداغونه و مادرم هم خيلی خانم خانه داری نيست اما خواهرم بسيارمرتب تميز و باسليقه اس پدرم همانطوری که با خواستگارای من برخورد کرده بود با اين خواستگار همهمينطور اما تفاوت خواهرم بامن دراين بود که او هر چه راميخواست بدست مياورد اما من سريع بخاطر اينکه اونا ناراحت نشن ازحقم ميگذشتم وتفاوت ديگه دراينکه خواستگارای من هيچکدوم تا دم در خونه نرسيدن وتلفنی و پيامی بدون نظرخواهی ازمن رد شدن اولش خيلی خوشحال شدم اما بعد کمی حسوديم شد وکمی دلگير ازاينکه مادرم در زمان خواستگاری من حتی به من نميگفت وکاملا بانظربابا که دختربايد مجرد بمونه تا بدبخت نشه موافق بود اما حالا دقيقا جبهه مخالف بابا راگرفته خلاصه من با دلی نسبتا گرفته تعطيلات راسپری و برگشتم تهران وقتی وارد شدم بچه های خوابگاه گفتند حراست کارت داره آخه من هميشه ديرترازهمه برميگشتم دانشگاه.با خودم گفتم لابد ميخوان شعری مقاله ای براشون بنويسم اما روز بعد دوباره زنگ زدن ومنو خواستند رفتم اونجا و رييس حراست گفت شما درفلان تاريخ با يکی ازپسرا در فلان کريدور ميگفتيد وميخنديديد وبهش جزوه دادين گفتم اين پسری که شما ميگين من اصلا نميشناسم شايد به خيليا جزوه دادم اما روی نوشته هام ازاسمی ازم هست نه شعری مينويسم منظورم شعر عاشقانه اس ونه به کسی که جزوه ميدم ميشناسمش الان هم اون پسری که ميگيد بياد وجزوه منو بياره تاحرفام تائيد بشه خلاصه با توضيح اونا بازم گفتن ما به خانوا دت اطلاع ميديم بسيارترسيدم پدرم راميشناختم بااون تعصبات ديوانه کنندش با شنيدن اين حرف حتما جلو تحصيلم راميگرفت اونروز هرچند جلو اونا کم نياوردم اما هرروز استرس داشتم و هربار که از خونه زنگ ميزدن ميگفتم حتما به بابا گفتن اما خوشبختانه فقط از خواستگار خواهرم ميگفتن استرس و دلشوره وکابوس وغمگينی ازاينکه فاميل ميگن دختر بزرگ ترشيده شده وکوچکی داره ازدواج ميکنه به گذشته که برميگردم گاهی فکرميکنم چه احمق بودم که اين چيزای مسخره منو عذاب ميداد اما گاهی هم ميگم نه بابا اين چيزا برای منی که تاحالا غيرازمدرسه وراه کوتاهش اونم با کنترل جايی نرفته بودم کسی جز همکلاسی هاوخانواده ام نديده بودم و مادرم ترس از پدر رابه ما آموزش داده بود وپدری که علی رغم تحصيلکرده بودنش آدم متعصب و سياه بينی به همه کس وهمه چيزبود واقعا نميشه ازمن انتظار بهتری داشت ترسها ودلهره کودکی ونوجوانی وجوانی که خانه بهم هديه داده بود توی دانشگاه هم به سراغم آمد و يکماه بعد توی حموم خوابگاه خوردم زمين وبعد باسختی خودمو کشوندم بيرون ديگه نا نداشتم مثل ترم قبل ساکای سنگين کتابو يه ضرب درمسيرهای طولانی حمل کنم ديگه نانداشتتم راههای طولانی خيابونای تهرون راپای پياده وبدن تاکسی واتوبوس طی کنم کم کم توی ارديبهشت ۷۲ ازوضعيت جسميم داشتم نگران ميشدم به لطف حراست و ارث اکتسابی خانواده که دوری گزينی ازجمع بود دوست نزديکی هم نداشتم تا براش درددل کنم تا بالاخره تصميم گرفتم برم خونه خاله ام که با وجوداينکه ميدانستم مورد بی مهری ام بدليل مشکلاتشان با بابا اما ديگه داشتم ازوضعيت جسميم خيلی ميترسيدم

نسيم

کلاس زبان

2004-10-26T09:18:00.000+03:30

امروزحالم بهتره ديروزرفتم کلاس زبان ثبت نام کردم اولين کلاسی بود که پله نداشت ومن ميتونستم باويلچر برم گاهی که با خودم فکرميکنم ودراحوالات ام اسی ها دقيق ميشم ميبينم که همه تقريبا چه قبل وچه بعدازبيماری ازفعالين محيط و غصه خورای محيط کار و زندگی وجامعه هستن گرچه بعدازبيماری فعاليتشون نسبت به قبل ازآن کمتر شده ودل نازکتر شده اند اما بازهم از بعضی ازاقشار جامعه فعالترن فقط نميتونن کوه برن راهپيمايی های طولانی و ورزشای سنگين انجام بدن برقصن و حداکثر مثل من راه برن اما هنوزم فکرميکنن پس هستن اما هست آدما بايد هست باشه و گرنه دورازجون همه با حيون تفاوتی ندارند حالا ميخوام از ام اس و روند اون در خودم براتون بگم سال ۷۰ و يا ۷۱ هروقت که مظطرب ميشدم يا تندوتندراه ميرفتم يا کمی توی آفتاب ميرفتم چشمام نميديد وتا نيم ساعتی بعد از آرامش نابينا يا کم بينا بودم البته اينو بگم که قبلش (در اون سالهای زندان ) يه بار دچاراگزوفتالمی (ببماری پرکاری غده تيروئيد که چشم ازحدقه بيرون ميزنه )شدم يه بار دچار خارش بسيار شديدی درسراسر بدن بطوريکه پوستم زخم ميشد که با کورتون جلوش گرفته شد يه بار دچار دست درد شديدی که انگاردستم ازشانه جدا ميشد وباداروهای ضد افسردگی رفع شد شدم خداراشکر که بقيه اش يادم نيست در ترم اول ورودم به دانشگاه پس از دو ماه تب وتاب انتخاب واحد دردو دانشگاه تعيين خوابگاه وکلنجاررفتن باپدر که اينجا لولو يی نيست که دخترشما راببره البته اون سالا تو تهرون لولو کم بود اين چند ساله اخيد خفاشای شب وروز ونيمروز پيداشدن من تازه اومدم نفسی تازه کنم که به بيماری زونا دچارشدم لازمه بگم زونا بيماری آبله مرغانی است که دربزرگسالی ويروسش فعال شده من اول نميفهميدم فقط تب بود وبيحالی بعدا قلبم وکمرم درد گرفت يه بار که حموم رفته بودم متوجه تاولهايی در طرف چپ گردن وروی سينه وکمرم شدم تازه متوجه شدم که درد شديد ناشی از ايناست فرداش رفتم دکتر وتشخيص زونا داد وگفت ويروسيه درمان نداره و استامينوفن کدئين برای دردم داد قبل ازادامه براتون بگم که اغلب ام اسی هايی که من ميشناسم قبل ازشروع بيماريشون يه مشکل ويروسی يا ميکربی نظير تبخال داشتن شما راجع به اين نکته چه نظری دارين بقيه ماجرای بيماری باشه برای فردا

نسيم

غمی به اندازه دنیا

2004-10-25T09:16:00.000+03:30

دلم خيلی گرفته نميدانم چرا شادی واقعی راگم کرده ام ميخوام دادبزنم به اندازه دنيا غمگينم روزمرگی داره ديونه ام ميکنه آيا کسی هست که مراياری کند؟نگوييد خدا هرکسی را به اندازه ظرفش غصه ميده من رسما اعلام ميکنم ظرف من پرشده ديگه ناتوانم بسسسسسسسسسسسسسه نميخوام کسی را ناراحت کنم نميخوام بنالم اما ديگه نميخوام نقش آدمای شاد وبيغم رابازی کنم بازيگری ديگه بسه

ديريست که باده غم نوش کرده ام

آوای سازهجران گوش کرده ام

زانوی غم به بغل دادم وگريستم

آنروز که سوزعشق خاموش کرده ام

وقت بهارکه ايام گل رسيد

جانم به بوی خس مدهوش کرده ام

صياد دهرپايم به بندبست

غافل بدم که دام تنپوش کرده ام

جان در پياله هستی نسيما به لب رسيد

زينسان عجب مدار خروش کرده ام

نسيم

سلولهای بنیادی

2004-10-24T09:04:00.000+03:30

خلاصه برادراقا محسن که همه خانواده هم روی حرفش حساب ميکردن محسن راازتصميمی که گرفته بود منع کرد اما من هيچ عکس العملی نشان ندادم حتی بهش گفتم من اينو حدس ميزدم اما آنچه بيشتر منو آزارميداد رفتارای محسن بود او ديگه خونه ما نميومد اگه ميامد واسه کاری بود که ناهيد خواسته بود اصلا لب به هيچی نميزد انگار ميترسيد نمک گيربشه اينقدر اين رفتار افراط وتفريط او کلافه ام کرده بود همش ياد شبای مهتابی ميافتادم که با او به بلندترين نقطه شهر ميرفتيم ودرسکوت بدون آنکه حضور همديگه رو حس کنيم به ماه وطشت نقره ای اش خيره ميشدم و عظمت کهکشانها را ميستودم از انزمان به بعد روابط ما کمو کمتر و سرد وسردتر شد تا امروز گاهی فکرميکنم چقدرمسائل پيش پاافتاده ميتونه جلودوستی وعرفان آدما را بگيره و رشد وپويايی را به تاخيربياندازه شايد هم طبق گفته مذهب بايد حريمها رارعايت کرد راستی برای ام اس داروی جديدی اخيرا نيامده اما تحقيقاتی روی سلولهای بنيادی يا استم سل داره انجام ميشه دنيا داره کارميکنه اما کی به نتيجه برسه معلوم نيست خود من راههای متعددی را جهت درمان طی کردم از طب سنتی گرفته تا پزشکی کلاسيک و طبهای غيرمتعارف نظير هميوپاتی و انرژی درمانی و ... اما يا اثرنداشت يا من شل زدم وزود خسته شدم يا اينا درمان بيماری نبود و يا بيماری خيلی قوی بود در هر صورت من پس از۱۳ سال زندگی با ام اس روی ويلچرم و وابستگيم به ديگران زياد و گاهی درد زيادی دارم و گاهی غصه بسيارزيادتری و گاهی بهترم در هرصورت هنوز هستم

نسيم

دوست قدیمی

2004-10-23T08:56:00.000+03:30

چندروز ی است که ننوشته ام يا کارداشتم يا خط قطع بود بخاطر تاخيرم از دوستان عذر ميخوام براتون گفتم که با رفت وآمدهای مکرر ناهيد به بيمارستان باهم دوست شديم شايدبشه گفت ازاون دوستيهای پايدار و محکم طوريکه هردو از جيک وپوک هم خبرداشتيم تا اينکه پس از ۳ سال دوستی نزديک و صميمی ناهيد ازدواج کرد ويه روز با برادرشوهرش (محسن )اومدند ديدن من محسن ۵ سالی از من کوچکتر بود محسن توی کلاسهای تفسير قران که توی خونه من برگزار ميشد باتفاق خيلی از بچه های دانشجو و ... شرکت ميکرد هفته ای يکبار البته بعد از کلاس او ميموند واينقدر مينشست تا سفره شام پهن ميشد و بعد ازشام ميرفت من و ناهيد با حساسيتهای شوهر ناهيد راجع به دوستای دوره تجردش کم کم ازهم دورميشديم تا جايی که او کلا ساکن تهران شد اما محسن روزبروز به من نزديکتر يه بار به ناهيد گفتم بيا يکی از دوستای مشترکمون که همسن محسن بودبرای ازدواج بهش پيشنهادبديم ناهيدقبول کرد اما آقا محسن گفت من فعلا قصدشوندارم گاهی محسن منو ميبرد بيرون توی باغ وپارک و فضاهای آرام وتفکربرانگيزی که من خيلی دوست داشتم وقتی بيرون ميرفتيم ساعتها مينشتيم وبدون ردوبدل شدن کلمه ای به رود ودرخت وآسمان نگاه ميکرديم جالبه که حال من خيلی بهتر شده بود وبهتر راه ميرفتم درست مثل زمان آشنايی با سينا که ميتونستم حدود نيم ساعت وايستم خدايا ضرب المثلی است که ميگه مارگزيده ازريسمون سياه وسفيد ميترسه اما چرا من نترسيدم وهر بار با يه چيزی که ارزشش رو نداره دل من ميشکنه وبعدش توانايی ام کمتر ميشه خلاصه پس ازيکسال محسن از من خواستگاری کردوگفت به ناهيدميگم تا به برادرم بگه واون به مادرم من خيلی بهش گفتم که بيشترفکرکنه وگفتم شايد يه روزی من خيلی ناتوانتر بشم واون بايد به قول خارجی ها درشادی وغم وسلامت وبيماری باهام شريک باشه وشايد نتونه اون موقع من خيلی ضربه ميخورم اما فايده ای نداشت وسرانجام يه روز که من تهرون رفته بودم به ناهيدزنگ ميزنه وميگه واونم به شوهرش و شوهرتحصيلکرده و مهندسش که وای وايلا اون بدترميشه پسره گول خورده و خرشده و سالما راول کرده رفته سراغ معلولا و...فردا بقيشو ميگم

خواستگار قبلی

2004-10-20T13:42:00.000+03:30

ديشب آقا محسن خواستگار قبليم آمده بود خانه مان ميخواست منو ببره خونه يکی ازدوستای مشترکمان اما با چی ؟با ماشين شاسی بلند باباش که سوار شدن بهش پدر در مياره و کی ؟ ساعت ۱۰ شب که من اصلا ديگه نا ندارم.گفتم باشه يه شب ديگه وکمی زودتر و با يه ماشين کوچولو.من با آقا محسن توی عروسی دوستم آشنا شدم اونموقع من راه ميرفتم اما کند و با کمی تلوتلو او برادر شوهر دوستم بود حرفی بين ما ردوبدل نشد و ديگه همديگرو نديديم تا يه روز که دوستم خونه من اومد وگفت ميخوام يه باربا محسن برادرشوهرم بياييم اينجا چون اون رفتاراش شبيه ماست اما قبل از ادامه داستان بگم چطوری با ناهيد (عروس قصه )آشنا شدم يه بار توی بيمارستان بستری بودم ومثل هميشه تنها سرم کورتونی تازه تمام شده بود و من در خلسه و عطش و گرگرفتگی بعدش بودم که يه تيم لباس سفيد پوش اومدن اتاق ما منم که حوصله دکترا و دانشجويانشان را نداشتم ملافه روی صورتم کشيدم وچشمامو بستم ناگهان دکتری که منو ميشناخت بطرفم آمد و گفت ايشون يه کيس(نمونه)خوبه تا شما راجع ام اس وعلامتاش ازش سوال کنين من بيحوصله پيش خودم گفتم خودمو به خواب ميزنم وجوابشونو نميدم اما اونا اومدن ودکتر منو بااسم صدا زد روم نشد جواب ندم و گفتم امرتون و عذرخواهی کردم که حالم خوب نيست من گفتم من راجع ام اس ميگم بعد اگه چيزی نگفتم شما و دانشجواتون بپرسيد گفتم وگفتم تا آنها خسته شدند يکی از دانشجويان دختر با جمع نرفت و پيش من ماند يه مجله نيستان دستش بود و به من گفت ميخواهی بخوانی من گفتم نه اينجا اومدم استراحت و نميخواهم هيچی بخوانم بقيه داستان برای فردا چون رييسم اومده وکارم داره
نسيم

دل پاره پاره

2004-10-19T11:59:00.000+03:30

چقدر پاهايم درد ميکند وچقدر امروز خسته وشکسته ام اخلاقم امروز خيلی بده ديروز اينقدر کارداشتم که نتونستم بنويسم و فرصتی هم که پيش اومد و دو بيتی ازخودم نوشتم که بلاگم بازی درآورد و اونو نفرستاد از هفته آينده ميخوام از ام اس ومشکلاتی که منو درگير خودش کرده و بيماری بگم البته بينش بيراه ميرم وقصه زندگيمو مينوسم اما ام اس مهمتره چون فعلا منو به ميدان بازی کشونده شايد مراحل قبلی زندگيم تو بروز ام اس نقش داشتند اما حالا اون ميدان داره گاهی ازخودم میپرسم چرا آمديم که فقط زجربکشيم و بعد هم هيچی ديروز تلويزيون يه فيلم پليسی داشت که راجع به يه آقايی که پزشک بوده وچند سال پيش مرگ مشکوکی داشته پليسا داشتن درباره علت مرگش تحقيق ميکردن همسرش که پزشک بود ميگفت اون اول تعادلش را ازدست داد بعد راه نرفت بعد کنترل ادار و... و توانايی بلع وآخر چشماش نمی ديد وقتی اينو ديدم برای خودم گريستم البته ميدانم که همه ام اسی ها اينجور نميشن واکثرا زندگی تقريبا عادی دارن اما اگه اينطوری بشه اونوقت چی؟بازم تنهايی و ترس و درد وبعد تمام .مهم نيست وقتی اومد بهش فکرميکنم حالا شعر
ای دل دل پاره پاره معنايت چيست؟
ای خوبترازستاره معنايت چيست ؟
صد بار مرا دست بسر بنمودی
آخرمکن استخاره معنايت چيست ؟
نسيم

کرگدن

2004-10-18T13:16:00.000+03:30

قبل از شروع هر چيزی از پيامهای گرمتون ممنون در اولين فرصت شخصا به آنهايی که يا بلاگ دادن جواب ميدم آخه سرم خيلی شلوغه در مورد سايز نوشته چشم بزرگش ميکنم اگه رنگش هم چشمتون را اذيت ميکنه بگيد اما امروز از صبح که کارم زياد بود اما بيشتر گشنمه امروز ساعت هم تنبل شده بود و دير زنگ زد نتونستم سحری چيزی بخورم !!!راستی من اوايل بيماری تتراکوزکتايد (آمپول)ميزدم بعد سلو مدرون وريدی ۵ روزه که بارها و بارها مصرف کردم البته توی بيمارستان بستری ميشدم هم توی تهران وهم در شهرم اما هميشه تنها ميرفتم و تنها مرخص ميشدم آخه بقول مترلينگ رسم ما اينه که مثل کرگدن تنها سفرکنيم!!!!!من بعد از ۵سال که از بيماريم گذشت تازه ربيف را شروع کردم البته توی سال ۷۳ يه مطلب توی يه مجله پزشکی راجع بتافرونها خوندم وکلی ذوق کردم که داروش کشف شد اما خيلی از پزشکا اطلاع نداشتن بعضيها هم که داشتن گفتن هنوز ايران نيومده و اگه بياد گرونه و منم اينتر فرون نزدم تا سال ۷۷ که توانايی خريدش را پيدا کردم يکسالی زدم بعد اينترفرون زدم و بعد دو سالی آونکس حالا هم هيچی البته داروهای غير کورتونی و غير اينرفرونی که فراوان البته بگم کاراشتباهم تعويض مداوم پزشک و از اين دارو به آن دارو پريدن بود شمايی که تازه ام اس گرفتيد يه چيز بگم که خدا يکی دکتر خوب هم يکی .گاهی فکر ميکنم که نسل ما يه نسل سوخته اس البته هم سن وسالهای خودم آخه من در زمان شاه بچگی ميکردم نوجوانيم در تب وتاب انقلاب گذشت جوانيم در جنگ (هرچند خودم جبهه نبودم اما شور و حرفش همه جا بود )و در قفس طلايی خانه که ميخواست امنيت و سلامت برايم بياورد و بعد دانشگاه که فکرميکردم انتهای جوانی ميتوانم جوانی کنم اما بيماری و پيله بازنشدنی آن البته خوبی ما ام اسی ها و شايد همه گرفتاران در اينه که بالاخره يه راهی برای سرزدن به هوای سالم و بی دغدغه پيداميکنن اما اين يه خورده از راههای عادی تب وتابش بيشتره و صعب العبورتر اما بالاخره راهه عليرغم يکی از پيامها که نوشته بود فکرکردم کوير را بخاطر ام اس نوشتی اما من ام اس را بخاطر کوير نوشتم چون تک درخت تنها در کوير که گوشه چشمی به رگباری تند و گذرا دارد بايد سالها منتظر اين رگبار بماند اما او همزمان با انتظار باران خود ريشه هايش را در جستجوی آب و نگهداری بهتر آن ميگستراند ببخشيد زياد شاعرانه و رومانتيک شد.
نسيم

دانشگاه

2004-10-17T13:19:00.000+03:30

از همه دوستانی که کويرام اس راخواندند ونظر دادند متشکرم از ويولت نيز که تبليغات وب را متقبل شدند نيز کمال تشکر را دارم قبل از شروع بقيه ماجرا اول چند نکته اسم مستعارم نسيم و فوق ليسانس مديريت مالی ليسانس حسابداری و شيمی و از ۲۶ سالگی تحصيلاتم را شروع کردم چرا؟ آخه من شاگرد اول مدرسه بودم اما چون رشته رياضی دوست داشتم اما اين رشته در دبيرستان نزديک خانه مان نبود به دستور پدر بايد ميرفتم تجربی سال اولی که کنکور دادم زيست شناسی و رشته رياضی تربيت معلم قبول شدم اما اينها پزشکی آرزوهای پدرم نبود دو سال بعد کارگردانی سينما تهران اما بقول پدرم دختر و چه به اين کارها و سال بعد يکی ديگه و گذشت وگذشت تا ۲۶ سالگی که افسردگی و بيماريهايی نظير حساسيتهای مداوم پوستی بحدی رسيد که مقام پدر صلاح ديدند که امسال هر چی قبول شدم برم فکر ميکنم من تنها کسی باشم که همه گروههای آزمايشی کنکور سرسری را امتحان داده باشم و در هريک يه رشته قبول شدم و نرفتم خلاصه سال ۷۱ اومدم تهرون ودر دورشته حسابداری و شيمی يکی سراسری و يکی آزاد درس خوندم البته براتون بگم که توی اين سالها تدريس خصوصی هم ميکردم تا پول دانشگاه آزاد را در بيارم از خوابگاه سراسری هم برای سکونت و تحصيل اون يکی رشته استفاده ميکردم حالا که به عقب برگشته ام باورم نميشه من بودم با ام اس تنها غريب و از همه بدتر کسيکه ديگران حتی نميدانستند دختره بيماره اما گاهی از بزرگی قدرتی که منو جلو ميبرد در شگفت ميشم قدرتی که عزمم را جزم ميکرد که بی پولی بيماری سختی دروس و غربت و... را چون سواری مسلط پشت سر بذارم و لحظه به لحظه به منزل ومقصد نزدیکتربشم حالا هم که روی ويلچرم علی رغم يکسری وابستگی هام بازم از قوت بازوی خود نون در ميارم روی حرفم حساب ميکنند و بقول دکتر شريعتی قيافه ابلهانه ای ندارم اينها افتخار نيست اما نشاندهنده قدرت بزرگ و نامحدود انسانهاست راستی من شيرازيم (درجواب ويولت مهربون ) از مرحله قصه زندگيم دور افتادم اما بذاريد امروز که بيراهه رفتم بازم برم تو خاکی .من مدتيست که خواب نميرم شايد شبا يکی دو ساعت اونم بد .آخه دکترم تهرونيم ميگفت :پنج چيز واسه ام اسی ها خيلی بده استرس بيخوابی تب ضربه به سر و يبوست خدا بخير کنه که جز مورد چهارم درحال حاضر به همشون دچارم

بیوگرافی

2004-10-16T13:23:00.000+03:30

دوستان خوبم از پيامهاتون ممنونم خيلی دلگرم شدم لااقل کمتر خودمو سرزنش ميکنم امروز روزه دارم دکترها اظهار نظر خاصی نميکنند اما ميگويند اگه گرسنگی و تشنگی بهتون فشار آورد وکلافتون کرد اونموقع روزه برای ام اس خطرناکه از بيماريم براتون بگم اما قبلش بهتره از خانواده بگم من فرزند اول يه خانواده ۹ نفری هستم بعد از من يک خواهر و ۵ برادر است پدرم معلم بوده والان بازنشسته اس و مادرم خانه داره خواهرم ليسانس ازدواج کرده و صاحب دو بچه اس زندگی نسبتا خوبی داره اما درست شبيه زندگی های روتين امروزی عصر غذا بپز برای فردا ناهار ظرف و لباس بشور بچه ها را حموم ببر شام تهيه کن فردا هم بدو بدو اونا را ببر مدرسه و مهد و خودت و همسرت سرکار و ظهر بيا خانه و اين سيکل هر روز تکرار ميشه بدون هيچ تغييری مگر گاهی که مهمانی يا جشنی و يا خدای تاکرده عزايی پيش بياد که روال عادی کمی تغيير کنه و گرنه همان آش وهمان کاسه بعد از خواهرم برادر بزرگم بود کسی که منبع استعداد توانايی و هنر بود لابد ميپرسيد چرا بود آخه اون بدليل تنشهايی که توی خونه بين پدر ومادر و خانواده مادرم بود وبدليل سختگيری های ديوانه کننده پدرم تا ديپلم توی خونه دوام آورد و بعد مثل دودی در چنگ ديو سياه اعتياد اسير شد و خودش و جوانی و زندگيش و ما را به نابودی کشاند اين اتفاق در سالهای اسارت من در خانه پس از ديپلمم افتاد نميدانم الان کجاست اصلا زنده است و ميدانم که خبر داره من ام اس دارم و ويلچری شده ام اين خبر را يکی از دوستان قديمی اش بهش داده اما ما اونو توی عروسی خواهر و دو برادر بعد از خودش اصلا نديديم نفرت او از پدرم باعث شد به خودش لطمه بزند خلاصه دو برادر ازدواج کرده و تحصيل کرده دارم و دو برادر کوچکم که يکی دانشجو و يکی محصله همان آقا رضا که توی يکی از نامه هام نوشتم که با هام سفر مياد همانطور که يکبار توی یکی از نامه هام نوشتم همشون دلهای مهربونی دارند و آدمهای صادقی اند اهل دوزوکلک نيستن نه برای نزديکان و نه غريبه ها از اين جهت خيلی خوشحالم که خانواده دردآشنا و حساس ومهربانی دارم اما پدر و مادرم اونها ۱۷ سال تفاوت سن دارند مادرم ۱۸ ساله و پدرم ۳۵ ساله بوده که ازدواج کردن ازدواجی که با عشق نبوده برای پدرم پايان جوانی برای زن گرفتن و برای مادرم معمول دخترهای ۳۹ سال پيش که بايد ازدواج کنن تا دير نشده اما ازهمان اول دعوا و عدم تناسب اخلاقی بين پدر ومادر يکی ازآنهااهل گردش و خيابان و يکی بداخلاق و همه رادزد ناموس و بد تصور کردن سرتان را درد نياورم من تا امروز شايد حداکثر بيست بار خانواده مادری يا پدری ام را ديده ام قبل از بيماری که خانواده ها قهر بودند و پس از آنهم کار درس بيماری و از همه مهمتر ناهماهنگی ديدگاهها و اينکه ما بچه های آن پدريم ما را از هم دور کرد شايد بتوان گفت يک خانواده بيکس هستيم البته من دوستان زيادی پس از رهايی از زندان پدر و همزمان با شروع بيماری پيدا کردم شايد يکی از فوايد ام اس همين بوده شايد بقول دوستام جاذبه قوی من بوده در دوستيابی اما فعلا تا همين جا باشه ومثل شهرزاد قصه گو بقيش برای فردا راستی اگه دوستان نظری راجع به ام اس و روزه هم دارن برام بنويسيد از سانی عزيز و توبا و ندا و امير و ويولت بخاطر راهنماييشان ممنونم آدرس وب من هست :

پیله تنهایی

2004-10-14T13:27:00.000+03:30

امروز بازم افسرده ام دلم برای سينا تنگ شده اما افسوس که ديگه نميتونم باهاش تماس بگيرم سه شنبه گفتم که بعد از مسافرت شمال دو هفته ای به سال نو مانده بود که او بازم زنگ ميزد حالم را ميپرسيد هر مطلبی در مورد مصرف ميوه و سبزی و ساير مواردی که بيماری ام اس را خاموش ميکند برام ميگفت و مدام تاکيد بر سلامتی من داشت و ازم ميخواست مواظب خودم باشم که روزای شاد زيادی در پيش داريم راستی يادم رفت بگم که من يه بار ازش پرسيدم چرا اينقدر پير شديد و او گفت جبر زمانه پيرم کرد البته بگم که اونم در مورد من گفت تو جونتر ازسنت نشون ميدی البته درست ميگفت من ظاهرهم به ۲۸ يا ۲۹ ساله ها ميخورد قبل از عيد ۸۳ او گفت من ميرم با بچه ها و عروسم سفر اگه کاری داشتی با موبايلم تماس بگير و يا پيغام بذار موبايلش پيامگير داشت من روز اول يا دوم فروردين تماس گرفتم موبايل روی پيامگير بود گفتم عيدتون مبارک و سفر خوش بگذره اما نميدانستم توی اين سفر همسر متارکه کرده ايشون هم هست و اين خانم پيام من را ميشنوند از اون روز به بعد ديگه من روز خوش نداشتم همسر سينا رفته بود وليست تلفنهای او را در آورده و هر روز به خانه من و خانواده ام و حتی محل کارم زنگ ميزد يکروز در ايميلی برای سينا نوشتم آخه خوش انصاف شما هنوز با ايشان زندگی ميکرديد چرا به من نگفتيد لااقل من نه زنگ ميزدم و نه با شما سفر ميرفتيم اون گفت ما فقط در يه جا زندگی ميکرديم نه عشقی بود و نه علاقه ای من فقط ظاهری برای حفظ روحيه فرزند کنکوريم با هم توی يه خونه بوديم خلاصه بگم که اين هفت ماهه فشاری را تحمل کردم که تابحال علی رغم غصه های بيشمارم نظير نداشت يه بيت از شعری که سروده ام اينه که دقيقا مصداق زندگی منه
صد بار بيگنهم بر دار کرده اند گويا به مرگ سياوش رسيده اند
البته چشمم کور من بايد در پيله تنهايی خود ميماندم و با بيماری و سکوت به استقبال فردا ميرفتم چون جريانات زندگيم به ثابت کرده من بايد تنهای تنها باشم من لياقت خوشی را ندارم البته تصور نکنيد ناشکرم اما بسياری تنهايی هم بددردی است بگذريم امروز همکارانم را برای بازديد علمی ميبردند اما مثل هميشه من نبايد برم چون با اتوبوس ميرند که من معلول توانايی همراهی ايشان را ندارم عيب نداره همه ميگن صبر کن اينم صبر ما خواهش ميکنم نظرتون را راجع به عملکرد من در قبال سينا برام بفرستيد و راهنماييم کنيد
نسيم

نیاز

2004-10-13T08:18:00.000+03:30

دوستان امروز خيلی خسته ام هم جلسه داشتم هم برای عکس برداری وتعيين سنجش تراکم استخوان رفتم زياد سرحال نيستم و از لحاظ روحی خرابم وقتی ميبينم يه کار ساده مثل از پله بالا رفتن چقدر به انتظار برای ديگرانی پيدا شدن و بالابردنت نياز داره و چقدر به ديگران برای کارهای کوچک شخصيت نيازمندی حالت از خودت بهم ميخورده بقيه ماجرا زندگيم باشه برای فردا

نسيم

ماجرای سینا4

2004-10-12T08:16:00.000+03:30

بازهم تلفنهای شبانه ايشون ادامه يافت و صحبتها حول کتاب و نويسندگان و شعر وموسيقی ميگذشت پس از يکماه سينا گفت که ماشين تازه ای خريده و با هر که مايلی بريم يه سفر ايرانگردی من قبول کردم چون عاشق سفر و طبيعتم چند روزبعد من به همراه خانمی که پرستارم بود به همراه آقا سينا که به شهر ما آمده بود راهی سفر شديم اول رفتيم بندرعباس بعد بوشهر بعد شيراز و اصفهان و سرانجام تهران سفر خيلی خوبی بود و من توی اين سفر ايشون را بهتر شناختم آدمی صبور منظم دقيق و مهربان من دو روزی هم تهران ماموريت داشتم که هر روز از هتل ميرفتم کلاس و بعداز ظهر ايشان من و همراهم را برميگرداند برای من که بسيار تنهايی کشيده بودم اين سفر يکی از زيباترين خاطرات زندگيم بود ماه بعد دوباره آقا سينا يک سفر يکروزه به شهر ما داشت و فقط مرا ديد و رفت همچنان صحبتهای تلفنی ما ادامه داشت انگار هردومون به شنيدن صدای همديگه عادت کرده بوديم و بحثهای هميشگی کتاب فيلم موسيقی شعر وکامپيوتر و الکترونيک که دو مورد اخير از سوی ايشون مطرح ميشد تا اينکه يکبار گفت يه سوئت تهران اجاره کردم که هروقت واسه دکتر يا ماموريت ميايی اينهمه پول هتل ندی آخه من خونه دوستام و اقوام بدليل ويلچری بودنم و پله دار بودن خونه اونا توی اين سالهای اخير نميرفتم و اونها ميومدن هتل ديدن من البته هتل آسانسوردارخلاصه من کلی خجالت کشيدم که ايشون اينهمه زحمت کشيده در اسفند۸۲ که نوبت دکتر داشتم با برادرم به تهرون رفتم و مثل هميشه سينا دنبالمان امد و اينبار ما را به سوئت اجاره ای برد ما اونجا راحت بوديم پس از تموم شدن کارمون او پيشنهاد داد چندروزی بريم شمال که من و رضا برادرم باهاش رفتيم و پس از کلی دريا ديدن به شهرمون برگشتيم اون محبتهای خالصانشو از من و برادرم در اين سفر دريغ نکرد و من بيش از پيش بهش وابسته شدم يکبار تلفنی ماجرای عشق قبليم و صدمه ای که ازمحسن خوردم براش گفتم و توضيح دادم مواظب باشه که عاشق شدن ما ام اسی ها خطرناکه آخه اگه طرفمون تو زرد ازکار در بياد اثرش يه پلاک تازه ام اس ميشه و يه ناتوانی جديد خوب دوستان واسه امروز روده درازی من کافيه تا فردا راستی ديروز بعله برون دختر دائيم بود من نرفتم بدو دليل اول دستشويی و دوم خستگی مهمانی های روتين وخسته کننده

نسيم

ماجرای سینا3

2004-10-11T08:13:00.000+03:30

ديروز گفتم که سينا بهمراه دوستانم به پيشوازم آمدند بلافاصله پس از رسيدن به هتل رفتم و وسايلم را گذاشته و بهمراه هلن دوستم و آقا سينا رفتيم دکت مغزو اعصابی که قبلا با هماهنگی دوستم ازش وقت گرفته بودم دکتر کل سير بيماری را در حضور ايشون ازم پرسيد و گفت برای تزريق باکلوفن در خونم بايد يک ماهی بستری شوم و در ضمن گفت مگه هنوز سر کار هم ميری ؟بعد بيرون آمدن از مطب من به دوستم گفتم دکتری که فقط پاهای فلج منو ميبنه بدرد نميخوره دوستم که خودش فوق ليسانس پرستاری بود حرف منو تاييد کرد و گفت با اطمينان اين درمان را تجويز نکرد و فقط خواست يه آزمايشی روی تو انجام بده پس از دکتر من به هتل آمدم و چون روزه بودم رفتيم رستوران دوستم رفت چون کشيک شب بود و من و آقا سينا نشستيم برای افطاری البته ايشان روزه نبود چون اصلا اساس دينها را چه الهی و چه غير الهی قبول نداشت و ميگفت مانعی برای رشد انسانهاست بماند که من بارها با ايشان راجع به اينکه دين يعنی روش و راه چگونه زندگی کردن و اگه ما به اين روش عمل نميکنيم تقصير دين چيه خلاصه من افطاری ميخوردم و ايشان حرف ميزد يا سوال ميکرد پس از افطاری به سينا گفتم دعواهای خانوادگی دو طرفه است و هر دوطرف مقصرند کم و زياد داره اما يکطرفه نيست ايشان قبول کرد اما گفت همه دعواهارا اول خانمم شروع کرده واينقدر کشش داده که يا دادم دراومده يا غالبا از صحنه فراری شدم تا بچه ها آسيب نبينند بعد از همه گفتگوها من به ايشون گفتم زندگی خودتوته اگه ميخواييد تمومش کنيد من دخالتی ندارم در ضمن گفتم بعد از طلاق حاضرم به عنوان يه دوست بهتون توی زندگی جديد کمک کنم اما همسری نه او خداحافظی کرد ورفت و فردا که يه نوبت ديگه پيش يه دکتر ديگه داشتم و قرار بود با يکی ديگه از دوستام برم بازم آقا سينا هم آمد و روز آخری که تهرون بودم برای بدرقه فرودگاه هم آمد پس از برگشتم ايميلها وتلفنهای ايشون ادامه داشت و منهم پاسخ ميدادم البته براتون بگم که من فکر ميکردم ايشان جدا از همسرش زندگی ميکنه فقط طلاقی هنوز انجام نشده يکماه بعد ايشان زنگ زد و گفت بليط گرفتم فردا ميام شهر شما من تعارف کردم منزل خودتونه در ضمن بگم من توی يه سوئيت جدا از خانواده ام با خانمی که کارامو انجام ميده زندگی ميکنم آخه بيماری من از سال ۷۲ که من ۲۶ ساله بودم وسال اول تحصيلات دانشگاهيم شروع شد وچون کل مدت تحصيل در خوابگاه و توی تهران بودم بعد از تحصيل که بيماری هم بدليل ساختارش و هم بدليل تنشهای فکری و روحی وروانی که در دوران و پس از تحصيل تو زندگيم پيش آمده بود و بدتر شده بودم باز هم پيش پدرومادرم واسه زندگی نرفتم البته دلايلش را بعد از پايان ماجرای سينا براتون ميگم فردا ايشان برای مهمانی اومدند خونه من آدم بسيار مرتب و منظمی که انگليسی را خوب حرف ميزد ديدگاههای بلندی داشت و مهربان و حساس مينمود منم باتفاق برادرم که گفته بودم اونروز بياد خونه من ازش استقبال کرديم بيشتر با برادرم صحبت ميکرد و همه رفتارهای من و برادرم را ميپاييد بعد از ناهار با برادرم برای خريد لوازم برقی و رفع يکسری مشکلات برقی خانه بيرون رفتند و تا دير وقت روی کليد و پريز و انتن و کار ميکردند شام پيتزا مهمون ايشون شديم و بعد ازشام دوباره گفتگوهای ما راجع به زندگی و ديدگاههای يه زندگی مشترک البته نه با همديگه ادامه يافت فردا ايشون با بدرقه من و برادرم رفت و توی ايميلش نوشت از پذيراييتون ممنون و معصوميتی که توی چشمای تو ديده بودم توی چشای برادرت هم ديدم بقيش باشه برای فردا چون کلی کار ناتموم رو دستم ريخته

نسيم

ماجرای سینا 2

2004-10-10T08:11:00.000+03:30

سينا تو نامه اش نوشته بود ۴۵ سال داره با همسرش متارکه کرده دو فرزند ۲۴ و ۱۸ ساله داره سال اول انقلاب با تعطيلی دانشگاهها به يک ازدواج عجولانه و بی تفکر و فقط بر مبنای هوس بچگی مجبور ميشه و تا حالا برای بچه ها صبر کرده و منتظر اينه که ژسرکوچکش کنکور بده و پس از قبولی او اقدام به طلاق بکند و حالا از ابتدای سال ۸۲ به همسرش اعلام کرده که ديگه ارتباط ما تموم شد من باور نکردم وقتی مطالب سينا را خوندم آخه از مردای ما بعيده که ۲۵ سال بخاطر بچه هاشون صبر کنند البته آقايون ببخشيد آخه من تا حالا نديده ام اما شايد هم وجود داره خلاصه منم يه بيوگرافی کوتاه از خودم دادم و گفتم حاضرم روابط اونها را بهبود بدم چون اينکارو بلدم و چندين بار برای همکارام کرده ام و چون داشتم ميرفتم سفر حج عمره چند هفته ازش بيخبر بودم بعد از برگشتم دوباره ميل زد و من به نصيحتام ادامه دادم تا يکی دو ماه بعد تلفن شرکتش را داد و گفت تماس بگيرم من تماس گرفتم وديدم يه صدای معقول و منطقی پشت خط بود از اون به بعد او هر روز روزی نيم ساعت با من تلفنی حرف ميزد در باره کتاب شعر موسيقی کامپيوتر الکترونيک و هزاران چيز ديگه تا اينکه من نوبت دکتر داشتم تو تهرون و بهش گفتم چندروزی نيستم و اون گفت تهرون ميام دنبالت که من گفتم نه دوستام ميان اونم گفت پس منم ميام وقتی تهرون رسيدم دوستام فرودگاه بودند و يه آقايی که بنظر ۶۰ ساله ميامد سلام کرد و گفت که سيناست و من که فکر ميکردم ۴۵ ساله بايد خيلی جونتر باشه جا خوردم اين اولين برخورد ما بود راستی بگم اونم منو از ويلچرم شناخته بود آخه تو پرواز ديگه ويلچری زن نبود ادامه داستان باشه برا فردا راستی امروز وسط کارم اجازه گرفتم رفتم دکتر وچقدر تاسف خوردم که ديدم علم هنوز به ميليونيم اسرار انسان پی نبرده بازم همون داروهای هميشگی

ماجرای سینا

2004-10-09T08:09:00.000+03:30

ديروز جمعه شرکت نبودم ونتونستم براتون بنويسم اما ديروز اتفاق مهمی تو زندگيم افتاد ديروز من به دوستی يکساله ام با سينا پايان دادم وبهش گفتم هر وقت تکليفت را با خودت معلوم کردی اونوقت به سراغ من بيا.قبلا هم بهش گفته بودم با توجه به وضعيت جسمی و بيماريم نبايد دچار استرس و فشار روحی شوم و به قول سهراب به سراغ من اگر مياييد نرم و آهسته بياييد تا چينی تنهايی من ترک برندارد اما او نشنيده بود و منهم به دليل احساسی بودنم بسيار بد عمل کردم ما يکسال از آشناييمون با همديگه ميگذره جريان آشناييمون با اينترنت شروع شد روزی يکی از دوستام که ازدواج کرده بود آدرس يه سايت اينترنتی را برای همسريابی به من داد من که با توجه به حال جسميم و اينکه ميدانستم مردای ايرانی خصوصا خانوادهاشون يه بيمار ام اسی خصوصا از نوع ويلچری و مخصوصا خانمش را قبول ندارند برای سرگرمی عضو اين گروه شدم اما توی مشخصاتم دقيقا به وضعيت جسمی و سن وسالم اشاره کرده بودم آخه من ۳۸ دارم و پارسال بيمار ام اسی ۳۷ ساله بودم چندين نامه برام اومد اما همه يا درست نامه مرا که به انگليسی بود يا نخوانده بودند يا فکر ميکردند ام اس مثل سرماخوردگی دوره کوتاه مدتی داره و زود تموم ميشه من به هيچ کدومشون توجه نکردم تا اينکه نامه سينا آمد.بقيه ماجرا باشه برای فردا

¤ نوشته

کویر ام اس

2004-10-07T08:04:00.000+03:30

سلام من نسيم هستم بيماری ام اس دارم حدود ۱۲ ساله ۲ سالی است که بر اريکه ويلچر تکيه زده ام دوستانم وبلاگهايی داشتند که من از خواندنشان لذت ميبردم تصميم

گرفتم منم فقط خواننده نباشم نويسندگی هم چيز بدی نيست امروز کوير ام اس را ساختم و اين اطلاعات اوليه را توش ميذارم تا بعد چی پيش بياد من فوق ليسانس دارم وکارمند يک شرکتم با قامتی متوسط که البته حالا با احتساب نشستن روی ويلچر کمتر از نصف شده قيافه ای متوسط و درامدی کمتر از متوسط راستی وزنم از متوسط بيشتره

اميدوارم با کوير ام اس ارتباط برقرار کنيد و نظراتتون را ببينم راستی اسم کوير را انتخاب کردم نه بخاطر بيماريم بلکه بدليل اينکه عاشق کويرم و چون رنگ سبز را دوست دارم اولين کوير دنياست که سبزه به اميد ديدار

نسيم